blattiarius
blattĭārĭus, ii, m. [2. blatta, II.],
- a dyer in purple, Cod. Th. 13, 4, 2 dub.
blattiārius, ī, m. (blattea), der Purpurfärber, Cod. Theod. 13, 4, 2.
Blattearius, nisi forte mavis a
Blattadictum
Blattiariuspro eo qui sericum tingit purpura. Cod. Theod. lib. 13. tit. 4. c. 2 :
Ferrarii, marmorarii, deauratores, fusores, Blattiarii, tesselarii, artifices.