bonuscula
bŏnuscŭla, ōrum, n. dim. [bonus],
- small possessions, a little estate (post-class.): de bonusculis avitis et paternis, Sid. Ep. 9, 6; Cod. Th. 10, 10, 29, § 1.
bonuscula, ōrum, n. (Demin. v. bona, Güter), geringe Glücksgüter, das geringe Vermögen, Cod. Theod. 10, 10, 29. § 1: avita et paterna, Sidon. ep. 9, 6, 2.
bŏnuscŭla, ōrum, n. (dim. de bona ), petits biens : Sid. Ep. 9, 6.