caligatus
caligatus, wearing soldiers’ boots
călĭgātus, a, um, adj. [caliga],
- wearing soldiers’ boots, booted: milites, Suet. Vit. 7 fin.; Dig. 3, 2, 2; 48, 3, 9; Inscr. Grut. 279, 3.—Of a peasant in heavy shoes, brogans, Juv. 3, 322.—
- II Subst.: călĭgātus, i, m. (sc. miles), a common soldier, a private, = gregarius, Suet. Aug. 25; cf. Dig. 27, 1, 10.
caligātus, a, um (caliga), gestiefelt, a) übh., caligatum venire, wie wir »gestiefelt u. gespornt« = wohlgerüstet, Iuven. 3, 321. – b) v. Soldaten, miles, ein gemeiner Soldat, Ulp. dig. 3, 2, 2 pr.: milites, Suet. Vit. 7, 3: Venul. Saturn. dig. 48, 3, 9: subst., caligati, gemeine Soldaten, Suet. Aug. 25, 3.
călĭgātus, (14) a, um (caliga), qui porte le soulier de soldat : Suet. Vitell. 7 || nom m. , simple soldat : Suet. Aug. 25.
id est, miserrimus.
A Caligato milite. Vide Glossar. med. Græcit. in
caligātus
adj.
- caliga, wearing soldiers' boots; hence, in hob-nailed boots, rough-shod, Iu.