cantatus
cantātus, ūs, m (canto), der Gesang, Prisc. part. XII vers. Aen. 1, 31. p. 467, 5 K.
1 cantātus, a, um, part. de canto.
2 cantātŭs, ūs, m. , chant : Prisc. Vers. Æn. 1, 31.
Cantus. Alcimus Avitus 5. 157. de plaga Ægyptiaca :
Ranarum fœdis texit Cantatibus urbes.