castigabilis
castīgābĭlis, e, adj. [castigo],
- deserving punishment: culpa, Plaut. Trin. 1, 2, 6 (44).
castīgābilis, e (castigo), Züchtigung verdienend, culpa, Plaut. trin. 44.
homo ‥ secundum castigacionem corporis, quam prius non credidit, variatur in volucionibus aliter quam angelus sic ~is castigatus
castīgābĭlis, e (castigo), répréhensible, punissable : Pl. Trin. 44.