castimonium
castĭmōnĭum, v. castimonia.
castimōnium, ī, n. (Nbf. v. castimonia, w. s.), das Fasten, castimoniorum abstinentia, Enthaltsamkeit beim Fasten, Apul. met. 11, 19. Vgl. Gloss. ›castimonium, ἀγνεία‹.
castĭmōnĭum, ĭī, n. , Apul. M. 11, 19, c. castimonia.
Castimonium, purificatio. Editum,
castitas, Castimonium. Gloss. Lat. MS. Regium :
Cum vero jam septimum ætatis primæ tetigissem annum, potenti Deo devovi Castimonium.
Chastée, in Bestiario MS.
D'omme et de femme m'emerveil, Qui Chastée à Dieu proumet, Et puis après son veu maumet.