categoria
cătēgŏrĭa, ae, f., = κατηγορία (post-class.).
- An accusation, Hier. Ep. 82, 9; Macr. S. 7, 3 (where others write it as a Greek word).—
- II In logic, a predicament, category or class of predicables (pure Lat. praedicamenta): Aristotelicae, Isid. Orig. 2, 26, 1; Sid. Ep. 4, 1: Aristotelica quaedam, quas appellat decem categorias, Aug. Conf. 4, 16; Serg. Expl. in Art. Don. p. 487, 25 Keil.
catēgoria, ae, f. (κατηγορία), I) = ψόγος = die Schmährede, die schmähende Beschuldigung, Macr. sat. 7, 3, 2. Hier. ep. 82, 9. – II) als t. t. der Logik, das Prädikat, die Eigenschaft, bes. categoriae (rein lat. praedicamenta), die allgemeinen Bestimmungen des Seins u. Denkens, die Kategorien, deren Aristoteles zehn annimmt, Isid. 2, 16, 1 sqq.: Aristotelica quaedam, quas appellat decem categorias, Augustin. conf. 4, 16: Aristoteles dicit decem esse categorias, Serg. expl. in art. Donati 487, 25: Aristotelicae categoriae, Sidon. ep. 4, 1.
~ias, acussationes
Aristotelicas ~ias [v. l. cathegorias ], quae x praedicamentorum generibus distinguuntur, ‥ despexit
dum profundissimas de S. Trinitate quaestiones non nisi ~iarum subtilitate explanari posse probavit [Augustinus ]
kategoriae, id est praedicamenta
cathegorias,gehiwunge oððe gebeacnunge
cum dicitur quia grammaticus est qualitas, non recte, nisi secundum tractatum Aristotelis ‘De ~iis’ dicitur
Aristoteles in Cathegoriis suis, postquam animali suas dederat qualitates, suas et anime subjunxit
~ias, Perihermenias, in cujus scriptura ‥ Aristoteles calamum in corde tinxisse confingitur
cătēgŏrĭa, æ, f. (κατηγορία), ¶ 1 accusation : Hier. Ep. 82, 9 ¶ 2 catégorie [logique] : Sid. Ep. 4, 1.
- 1. beschuldiging;
- 2. klasse, categorie.