categoricus
cătēgŏrĭcus, a, um, adj., = κατηγορικός,
- relating to a category, categorical, Sid. Ep. 9, 9; Cassiod. de Dial. p. 513, A.
catēgoricus, a, um (κατηγορικός), zum Prädikat, zur Kategorie gehörig, Chalcid. Tim. 319 u. Eccl.
~a [sc. proposicio ] idem est quod predicativa, a ‘categorizo’, quod est ‘predico’
tria quesita ‘quare? qualis? quanta? ’ non solum querunt de ~a, immo tam de ~a quam hypothetica(
possibile est quod proposicio cathegorica de disjuncto extremo, in qua subjiciuntur termino discreto contento sub aliquo termino communi, sit necessaria, et tamen quod disjuncta correspondens cum modo necessitatis sit falsa, et ideo nulla singularium illarum sit necessaria
cătēgŏrĭcus, a, um, qui concerne les catégories : Chalc. Tim. 319.