circius
Could not find circium in Logeion dictionaries.
circium Noun: masculine genitive plural, Noun: masculine accusative singular of circius
circĭus (cercĭus, Cato ap. Gell. 2, 22, 28 sq.), ii, m. [perh. from circus, on account of its circular motion, but said to be a Gallic word],
- a violent wind blowing in Gallia Narbonensis; to the Romans, a west-northwest wind, Plin. 2, 47, 46, § 121; Sen. Q. N. 5, 17, 5, Vitr. 1, 6, 10; Suet. Claud. 17; Favorin. ap. Gell. 2, 22, 20 sq.
circius, ī, m., ein bes. dem narbon. Gallien eigener heftiger Wind, den Römern Nordwest-Drittel-Westwind, Sen. nat. qu. 5, 17, 5. Plin. 2, 121 u. 17, 21. Suet. Claud. 17, 2. Favor. bei Gell. 2, 22, 20. Apul. de mund. 14 in. Ven. Fort. vit. S. Mart. 2, 78: thrascias sive circius, Veget. mil. 4, 38. p. 155, 5 L. – bei Cato origg. 7 fr. 5 (bei Gell. 2, 22, 29 u. Apul. de mund. 14 extr.) cercius gen.; bei Vitr. 1, 6, 10 circias (griech. κερκίας) nach Roses Vermutung.
Circius et Boreas quamvis et flamina Chauri / ‥ studeant deglobere frontem
~ius,westnorðwind
[Scithica gens ] a ~io proficiscens
plaustri ‥ cicurrula / aquilonis a circio / cursum servantissedulo
his ‥ confiniis circum cincta, a ~io Maedham
quanto ‥ ad ~ii zephyrique fines magis vergitur
1 circĭus, (16) ĭī, m. , Suet. Claud. 17, 2, et cercĭus, ĭī, m. , Cat. d. Gell. 2, 22, 22, vent du Nord-Ouest dans la Narbonnaise, le cers.
Cierce, Rabelaisio ;
Cers, Goudelino ;
Cere, Arvernis.
Cercius, in veteri Charta apud Joan. Mariam
de la Murein Histor. Ecclesiast. Lugdun. pag. 382. Ita apud Varronem in Orig. :
Ventus Cercius, cum loquare, buccam inflat, etc.
Circus, in Marca Hisp. col. 934.
Septentrio a dextris Circium habet, a sinistris Aquilonem.Einhard. Vita Carol. M. cap. 29 :
Circium, Noadwestroni, Gall.
Eurum, Austrum, Circiumet
Boream, ubi liquet
Circiumesse ventum flantem ab Occasu. Verum non eadem est veterum Instrumentorum ratio ; in iis
Circiuspro
Borea, seu
Aquilone, vento Septentrionali sæpissime accipiendus est : quod inter cetera probant Charta Wiredi Comitis Barcin. ann. 901. Marcæ Hispan. col. 837 :
Et sunt affrontationes de parte Orientis in ipso torrente de Orreto... et de Meridie in ipso monte... et de Occiduo in ipsa vinea... et de Circi ipso alode de Girsolma.Alia Caroli Simplicis ann. 922. ibid. col. 843 :
Terminatur vero prædicta possessio a parte Orientis in terminio Teudilane, a Meridie in terra S. Felicis... ab Occidente in terminio Frugello, a parte Cerci in rigo quod discurrit a Teudilane.Alia ejusdem Regis ann. 922. ibid. col. 844 :
Ab Oriente est terra Alonis feminæ... a Meridie terra Gerundonis... ab Occidente terra Carpionis, a parte Circii terra ipsius Carpionis.Venditio Ecclesiæ S. Stephani de Granoleriis ann. 972. ibid. col. 901 :
Et affrontat ista Ecclesia... de parte Orientis, vel de Meridie, et de Occiduo et de Cirii in terra de me venditore.
Vinea ipsa quam dixi Rotunda ad partem Borei venti qui est Circius.Instrumentum MS. venditionis factæ Priori S. Ægidii Arelat. ann. 1248 :
Tenementum incingitur ab Occidente cum sylva de Psalmodio, ab Oriente cum sylva domini de Poscheriis, a Circio cum Isela, a vento MarinoFundatio S. Petri in monte Verduni apud Stephanot. tom. 7. Fragm. Hist. MSS. pag. 353 :(Meridionali) cum Roanillo.
Terminatur iis finibus a mane via publica, a meridie terra S. Martini, a sero de ipsa hereditate, a Cercio terra Ursonis.Statuta Raymundi Episc. Helen. ann. 1380. cap. 22. inter Concil. Hispan. tom. 3. pag. 604 :
In quibus confrontationes, necessariæ habebuntur, illas ponere teneantur Orientis et Occidentis, Septemtrionis et Aquilonis vel Cercii, et Meridiei.Quamvis alia sint instrumenta bene multa in quibus Circius pro Aquilone manifesto sumitur, exstant tamen nonnulla, ubi Circius ab Aquilone distinctus pro Euro, qui flat ab Oriente videtur accipi, forte quod æstivus Oriens prope accedat ad Septentrionem. Charta Gauzberti Comitis Ruscinonensis ann. 922. Marcæ Hispan. col. 842 :
Et affrontat ipse alodes de parte Cercii in termino de Baias et de parte AltaniVenditio facta Templariis ann. 1215 :(Meridiei) affrontat in termino de Ortafano... et de parte Aquilonis injungit in termino de Montescapri.
Terminatur ab Aquilone cum sylva dominorum de Portu, a CorinaCircium ventum ab antiquis Gallis pro Deo habitum docet Seneca, cui etiam templum fecit Augustus, eodem teste, lib. 5. natur. qu. 17.(Occidente) cum sylva Capituli Magalonæ, a vento(meridionali) cum mari, a Circio cum stagno.
Affrontationes habet iste prædictus honor de Villalonga ab Altano in terminio S. Johannis vallis Sigerii, a Meridie in terminio S. Jacobi de Villa Valeriani, in Circio in terminio S. Martini veteris, ab Aquilone in terminio S. M. Varnassone.Non minus aperte pro vento Septemtrionali legitur, in Charta inter Probat. Lugd. pag. 5. col. 1 :
A mane terra de ipsa ereditate, a media die de ipsa ereditate ante donavit, a sero via publica,... et a Circio via publica.Unde Straboni
Melamboriusdicitur.
MistrauProvincialibus, quasi
Magistral, a turbine et violentia sic appellatus, ut vult
BoucheHist. Prov. tom. 1. pag. 20. Vide Comment. ad Hist. natur. Occit. ann. 1337.