circuitor
circŭĭtor, ōris, v. circitor,
- I
circuitor, ōris, m., s. circitor.
circumitores monasterii, quos alio nomine circas vocant, ‥ certis horis circumire debent monasterii officinas, observantes ‥ negligentias fratrum
circitores et inquisitores alienationum terrarum abbatie ‥ vix unam cartam predicti viri [Danielis monachi ] damnum ecclesie continentem possunt reperire
si aliquis ex fratribus ~ori obviaverit, quando circuitum facit, ‥ a latere se divertet
eidem †~orii
circŭĭtŏr, ōris, m. , c. circitor || secte de gens qui circulaient de tous côtés en exigeant le martyre : Fil. 85.