circumerro
circŭm-erro, āre, v. n.,
- to wander round, stroll about: neque turba lateri circumerrat, Sen. Contr. 2, 9, 7: tempora (of the revolution of Saturn in his orbit), to pass through, Ap. Mund. p. 71, 11.
circum-erro, āre, herumirren, a) m. Dat. loci, um etwas, neque turba (liberorum) lateri circumerrat, umgaukelt, Sen. contr. 2, 1 (9), 7. – b) m. Acc. temp., tempora, quae Saturnus sublimior XXX spatiis annorum circumerrat, Apul. de mundo 29. – c) absol., Sil. 13, 604: Partiz. subst. circumerrantes, Oros. 1, 10, 14.
circumerrō, āre, ¶ 1 intr., errer autour : turba lateri circumerrat Sen. Rhet. Contr. 2, 1, 7, une foule vagabonde autour de lui ¶ 2 tr., circuler autour de (aliquem) : Virg. En. 2, 599 || tempora quæ Saturnus circumerrat Apul. Mund. 29, temps pendant lequel sʼaccomplit la révolution de Saturne ¶ 3 [abst ] circumerrant Furiæ Sil. 13, 604, les Furies courent çà et là.