circumductum
circumductum, i, n. [circumduco, II. B.];
- in rhet., a period, Quint. 9, 4, 22.
circumductum, ī, n., s. circum-dūco no. I a. E.
circumductum, ī, n. (circumductus), période [rhét.] : Quint. 9, 4, 22.