circumfigo
circum-fīgo, ĕre, v. a.,
- to fix or fasten round (very rare): columellam cuneis, Cato R. R. 20, 1: duo scelesti circumfiguntur Christo, Tert. adv. Marc. 4, 42.
circumfīgo, fīxum, ere, ringsum einschlagen, -anschlagen, columellam cuneis, Cato r. r. 20, 1: Christo duos scelestos, zu beiden Seiten ans Kreuz schlagen, Tert. adv. Marc. 4, 42: arbores, rings befestigen, Schol. Bern. ad Verg. buc. 5, 40.
circumfīgō, (16) fīxum, ĕre, tr., enfoncer autour : Cato Agr. 20, 1 || crucifier à droite et à gauche de qqn (alicui): Tert. Marc. 4, 42.