circumdatio
circumdătĭo, ōnis, f. [circumdo],
- the putting around: auri, Vulg. 1 Pet. 3, 3.
circumdatio, ōnis, f. (circumdo), das Umgeben, finium terrae, Augustin. in psalm. 134, 13: auri (mit G.), Vulg. 1. Petr. 3, 3.
accipe armillas, sinceritatis et sapiencie divineque ~onis indicium(
circumdătĭō, ōnis, f. (circumdo), action dʼentourer : Aug. Psalm. 134, 13.