circumducere

circumducere [CL] 1 to lead round. b to carry about. c (p. ppl. w. cantus) round. exercitum ‥ quem in adjutorio eorum circumduxerat G. Herw. 324; vaccam candidam, cujus solum lacte vescebatur, secum quocunque venerat ~ens Gir. EH I 35; s1382 ita ~tus est per omnem civitatem ‥, digna dehonestamenta recipiens pro mercede Wals. HA II 63.  b psalmos ‥ quos in uno libro congregatos in sinu suo ‥ ubique ~ebat Asser Alf. 24.  c si quod unus cantat omnes per ordinem recitent, vocatur hic cantus rondellus, id est rotabilis vel ~tus Odington 245. 2 a to set round (so as to encircle). b to encircle (w. something). c to surround, lie round. d (fig.) to envelop, overwhelm. a principes nostri ‥ castris delimitandis ‥ insistunt et aggerem ‥ muniendis tentoriis ~unt Itin. Ric. I 31.  b Eddi 22 (v. cochlea 2a); s1273 circumduxit brachio collum Edwardi W. Guisb. 211; 1430 j croftum de prato ~tum cum fossato aquatico Feod. Durh. 4.  c collum ejus carcannus ferreus ‥ circumduxerat R. Cold. Cuthb. 20; s1415 ~ebant turrim illam circa medium multa artificiosa tabernacula G. Hen. V 15; Ib. 4 (v. cuneus 4).  d 1289 circumduxisset nos stupor, nisi fortes effecisset regie liberalitatis excellencia in scribendo AncC XIV 140. 3 to strike out, cancel. 1423 prefatam delacionem ‥ a capitularibus nostris ‥ ~i et deleri volumus RParl IV 199a; eo [certificatorio] ~to aut, ut aiunt, discontinuato, ~itur ‥ decretum citatorium Praxis 117.