About
Menu

clangere

clangere [CL], ~ire , to sound, make a noise; b (w. internal acc.). c (trans.) to blow (a trumpet). aquilae ~unt [v. l. ~iunt], ‥ tubae ~iunt Aldh. PR 171; raucaque clangenti resultant classica sistro Id. Aen. 96. 5; ~unt tubis sacerdotes Bede Ezra 831; 9‥ ~enti sistro, sonanti tube, blawendre WW; 931 stridula ~ente archangeli salpice CS 677; cornu quo ad ~endum usus erat W. Cant. Mir. Thom. II 44; due tube ad ~endum in bellis P. Blois Serm. 648D; clangentique licet me plaudens ore salutet [juventa] Neckam DS II 159; s1346 (v. clario).  b salpix classica clangit Aldh. VirgV 1549; s1484 sacra suis meritis virtutum carmina clangens (Epitaph.) Hist. Durh. 10.  c horrisonae ventosis flatibus ~ebantur buccinae Aldh. Met. 2.

Saved

Recent