clanculus

clanculus 1 secret. mirantur quod nosset clancula furta Aldh. VirgV 1489; c798 ~a dubitatio Alcuin Ep. 139; 9‥ ~a, pa diglan, ~is, mid diglum WW; patuit ex hac ‥ revelatione quod ‥ non-nulli eorum ~i persecutores illius exstitere B. V. Dunst. 23; patens mortificatura [AS: æbere morð], sc. ~a occisio que non possit negari (Cons. Cnuti) GAS 353. 2 (as sb. n. abl. or acc.) in secret, secretly. confestim per viam quam venerat ~o in curiam rediit Eadmer Wilf. 46; s1139 quicumque ~o vel aperte illi favebant G. Steph. I 41; tunicam ‥ breve ~um induit Beleth RDO 163. 164; cum ‥ bona pauperum ‥ ~o surriperentur Gir. GE II 32 p. 323; s1207 archiepiscopus Ebor’ ‥ ~o [Ann. S. Edm. 16: clamculo] recessit ab Anglia Wend. II 35; cum serpit †clangulo J. Howd. Ph. 912. 4; s1483 non ~o sed palam sua proposita ostendebant Croyl. Cont. C 566; 1532 fatebatur se ~um abstulisse certas pecunias HCA Act Bk. 2 f. 201.