clanculo
clancŭlō, adv. (access. form of clanculum) [clam],
- secretly, privately (postclass.), Ap. Met. 3, 16, 11; 9, 9, 18; 10, 14, 24; Macr. S. 5, 18; Amm.21, 12, 13; August. Ep. 54.
clanculō, Adv. (clam), insgeheim, heimlich, Apul. met. 3, 8 u. 16; met. 9, 9; apol. 40 u. 86. Tert. de pall. 4. Solin. 7, 29. Amm. 21, 12, 13. Macr. sat. 5, 18, 1. Augustin. conf. 9, 8 u. serm. 8, 11.
1 clancŭlō (clam), à la dérobée, furtivement : Apul. M. 3, 8 ; 9, 9 ; Vergilius fuit clanculo doctus Macr. Sat. 5, 18, Virgile cache sa science.
2 clancŭlō, āre, tr., cacher : Gloss. Scal.