clangor
clangor, a sound, clang, noise
Frieze-Dennison Vergil
clangor , ōris, m.: a clashing sound; braying, din, blast, 2.313; rushing sound, flapping, 3.226. (clangō, resound)
clangor, ōris, m. [clango], a sound, clang, noise (mostly poet. and in Aug. prose).
- I Of wind instruments: tubarum, Verg. A. 2, 313; cf. id. ib. 8, 526; 11, 192; Luc. 1, 237; Sil. 2, 19; Stat. Th. 3, 651; Flor. 4, 2, 67; cf. Ov. M. 3, 707.—
- II Of birds (in crying or flying). clangorem fundere, Cic. poët. Tusc. 2, 10, 24: tremulo clangore volare, id. poët. Div. 2, 30, 63; Ov. M. 12, 528; 13, 611: cum magno clangore volitare, Liv. 1, 34, 8; 5, 47, 4; Col. 8, 13, 2; Plin. 18, 35, 87, § 363 sq.; 10, 8, 10, § 23 al.; Flor. 1, 13, 15; * Suet. Dom. 6 al.—In plur., Verg. A. 3, 226.—
- III Of dogs, a barking, baying, Grat. Cyn. 186.
clangor, ōris, m. (clango) = κλαγγή, die unartikulierten, kurz hervorgestoßenen Töne, a) der Tiere, α) das Geschrei, Gekreisch der Vögel, Ov. met. 12, 528; 13, 611. Plin. 18, 363. Claud. b. Get. 444: Plur., avium clangores, Apul. flor. 17. p. 27. 1 Kr. – u. so des Adlers, Cic. poët. Tusc. 2, 24: clangores laetissimos edere, Suet. Dom. 6. – der Kraniche, Claud. b. Gild. 475. Stat. Theb. 12, 517. – der Schwäne, Sidon. ep. 8, 9. – das Schnattern der Gänse, Liv. 5, 47, 4. Flor. 1. 13, 15. Col. 8, 13, 2. Plin. 18, 363. – das Gackern des Eier legenden Huhns, Apul. met. 9, 33. – β) das Gekläff der Hunde, Gratt. cyn. 186. – b) der Klang, das Schmettern der Tuba, Verg. Aen. 2, 313; 8, 526. Lucan. 1, 237. Sil. 2, 19. Stat. Theb. 3, 650. Amm. 27, 10, 12. Vulg. num. 10, 7: u. der Bucina, Vulg. exod. 19, 16; 2. regg. 6, 15 u. ö.
tum tuba raucisonis reboat clangoribus alte
cum ~orem illius [tintinnabuli ] audierint filii Christianorum, crescat in eis devotionis augmentum
~or, tubarum sonus vel tubae,dyne, gepun, cyrm , ‥ in ~ore,on hwelunge
bellica tuba cum strepitu ~oris musicam effert consonantiam
clangŏr, (13) ōris, m. (clango), cri de certains oiseaux : aquila cum magno clangore volitans Liv. 1, 34, 8, un aigle qui volait en poussant de grands cris || son de la trompette : Virg. En. 2, 313 || aboiement des chiens : Gratt. Cyn. 186.
- 1. geschreeuw, gekrijs v. vogels [anserum gesnater];
- 2. geschal [tubarum].
clangor ōris, m
- 1 CAL-, a sound, clang, noise: tubarum, V.: clangorem fundere (of birds), C.poët.: consonus (pennarum), O.: cum magno clangore volitare, L.