About
Menu

clanculum

clanculum, secretly, privately

clancŭlum, adv. and prep. dim. [clam],
  • secretly, privately (ante-class. but freq.).
          • α Adv.: aucupemus ex insidiis clanculum, Plaut. As. 5, 2, 31 (881): abire a legione, id. Am. 1, 3, 25 (523): noctu advenire, id. Bacch. 2, 3, 83 (317); 3, 1, 8 (375); id. Cas. 2, 8, 8 (444): congerere aliquod, Ter. Eun. 309: mordere, id. ib. 411; 589; 602: agere inter se, id. Heaut. 472; id. Phorm. 873.—*
          • β Prep. with acc.: clanculum Patres, Ter. Ad. 52; cf. clam.

Saved

Recent