About
Menu

coactus

coactus2, compulsion, constraint

cŏactus, a, um, Part. and P. a., v. cogo.
cŏactus, ūs, m. [cogo],
  • a forcing, constraint, compulsion (rare and only in abl. sing.): alterius magno coactu, * Lucr. 2, 273: coactu atque efflagitatu meo, Cic. Verr. 2, 5, 29, § 75; 2, 2, 13, § 34: civitatis, Caes. B. G. 5, 27.

Saved

Recent