coepi
coepi, to begin (mostly in perfect forms)
they began to construct a bridge
the bridge began to be built
- I Act.
- 1 Tempp. press.: coepiam seditiosa verba loqui, Cato ap. Paul. ex Fest. p. 59, 10 Müll. lubido extemplo coepere est convivium, Plaut. Pers. 1, 3, 41 (121): mage si exigere coepias, id. Trin. 4, 3, 46 (1053) Ritschl N. cr.: neque pugnas neque ego lites coepio, id. Men. 5, 5, 57 (955): ubi nihil habeat, alium quaestum coepiat, id. Truc. 2, 1, 23 (231): mane coepiam, Caecil. ap. Non. p. 89, 17: non Prius olfecissem, quam ille quicquam coeperet, Ter. Ad. 397 Fleck.; cf. Neue, Formenl. 2, 616: se Hasdrubalem adgressurum, ceterum non ante coepturum, quam, etc., Liv. 30, 5, 6: nos rite coepturi ab Homero videmur, Quint. 10, 1, 46: nemine opinante quidnam coepturus esset, Suet. Calig. 46.—
- 2 Tempp. perff. act.; the object usu. an inf.; so always in Cic. and Caes.; mostly an inf. act.; rarely pass.; sometimes the acc. of a noun or pronoun.
- α With inf. act.: cum ver esse coeperat, Cic. Verr. 2, 5, 10, § 27; Ov. A. A. 1, 615 sq.: discere coepit, Enn. Ann. ap. Fest. s. v. sam, p. 325, 24 Müll. (v. 228 Vahl.): amare coepi, Ter. Eun. 568: oppugnare, Caes. B. G. 2, 6: ire foras coeperunt, Lucr. 4, 531: coeperit inter se vesci, etc., id. 5, 72 et saep.—
- β With inf. pass. (in the poets and histt.): per terrarum orbem fruges coepisse creari, Lucr. 2, 614: alia hujuscemodi fieri coepere, Sall. C. 51, 40: cum Lacedaemoniis pugnari coepit, Nep. Epam. 10, 3; so, urbanus haberi, Hor. Ep. 1, 15, 27: verti, id. ib. 2, 1, 149: institui, id. A. P. 21: moveri, Ov. M. 3, 106; Suet. Tib. 75: expleri, id. Caes. 26: eligi, Tac. H. 1, 16: occidi, id. ib. 3, 34: prohiberi, Just. 14, 5, 9: coeptum est fieri, Auct. B. Afr. 69; 78; Liv. 24, 49, 4; 25, 34, 13; 27, 42, 5.—
- γ With acc. (rare in prose; cf. B. infra): coepit cursum, Att. ap. Cic. Div. 1, 22, 45: novam mapalibus urbem, Sil. 15, 420: cur non ego id perpetrem, quod coepi? Plaut. Cas. 3, 5, 57 (677): si quicquam hodie hic turbae coeperis, Ter. Eun. 800: quae coeperamus, Quint. 6, prooem. § 15: hujuscemodi orationem, Tac. A. 4, 37: (Sabinus) obsidium coepit per praesidia, id. ib. 4, 39.—
- δ Absol.: nam primum ... Non coepisse fuit: coepta expugnare secundum est, Ov. M. 9, 619: dimidium facti, qui coepit, habet, Hor. Ep. 1, 2, 40: Titus Livius hexametri exordio coepit, Quint. 9, 4, 74; cf. id. 9, 4, 117: si coepisset a toto corpore, id. 9, 4, 23; cf. id. 7, 1, 2; 8, 6, 50: pro vallo castrorum ita coepit (sc. dicere), Tac. H. 1, 36: Civilis ita coepit, id. ib. 5, 26; id. A. 1, 41; 2, 37.—
- ε With an ellipsis for dicere coepi, to begin to speak: ita coepit tyrannus, Liv. 34, 31, 1; 39, 15, 2: coram data copia fandi, Maximus Ilioneus placido sic pectore coepit, Verg. A. 1, 521; 6, 372: tum ita coepit: numquam mihi, etc., Liv. 28, 27, 1; Tac. A. 1, 41 fin.: ad hunc modum coepit, id. ib. 2, 37; id. H. 1, 36 fin.; Phaedr. 4, 23, 2.—
- B Pass. in the tempp. perff. and with the inf. pass. (cf. Zumpt, Gram, § 221): jure coepta appellari est Canis, Plaut. Men. 5, 1, 18 (718): ante petitam esse pecuniam, quam esset coepta deberi, Cic. de Or. 1, 37, 168; id. Div. 2, 2, 7; id. Brut. 67, 236; 88, 301; id. Verr. 2, 3, 90, § 209; 2, 5, 4, § 9; id. Fam. 13, 29, 1; id. Att. 3, 15, 5; 6, 1, 3; Liv. 1, 57, 3; 2, 1, 4; 3, 38, 2; 9, 7, 7: quae (res) inter eos agi coeptae, neque perfectae essent, Caes. B. G. 1, 47; 4, 18: bello premi sunt coepti, Nep. Timoth. 3, 1; Cat. 95, 2.—With inf. act.: mitescere discordiae intestinae coeptae, Liv. 5, 17, 10; cf. Weissenb. ad loc.— Hence, coeptus, a, um, Part., begun, commenced, undertaken. consilium fraude coeptum, Liv. 35, 36, 5: coeptum atque patratum bellum foret, Sall. J. 21, 2: jussis Carmina coepta tuis, Verg. E. 8, 12; so, coepti fiducia belli, id. A. 2, 162; Liv. 35, 23, 1: amor, Ov. H. 17, 189: iter, id. F. 1, 188: arma, Tac. H. 2, 6; 4, 61: coeptam deinde omissam actionem repetere, id. ib. 4,44: dies, id. A. 4, 25 (cf. infra II.): luce, id. ib. 1, 65; 15, 55: nocte, id. ib. 2, 13: hieme, id. ib. 12, 31. —Hence, subst.: coeptum, i, n., a work begun, a beginning, undertaking (most freq. after the Aug. per. and in the plur.; perh. never in Cic.; also not in Hor.): ut repetam coeptum pertexere dictis, Lucr. 1, 418: nec taedia coepti Ulla mei capiam, Ov. M. 9, 616: coepti paenitentia, Quint. 12, 5, 3; Suet. Oth. 5: manus ultima coepto Defuit, Ov. Tr. 2, 555: ne audaci coepto deessent; Liv. 42, 59, 7; cf. Verg. G. 1, 40: feroci, Sil. 11, 202.—With adv.: bene coepto, Liv. 45, 15, 7: bene coepta, Vell. 2, 14; and: temere coepta, Liv. 36, 15, 2.—Plur.: coeptis meis, Ov. M. 1, 2: nostris, id. ib. 9, 486: immanibus, Verg. A. 4, 642 al.—Without adj., Ov. M. 8, 67; 8, 463; Liv. 23, 35, 16; 23, 41, 4; 24, 13, 4; Tac. H. 2, 85; 3, 52; Suet. Ner. 34; id. Vesp. 6 et saep.—
- II Neutr., to begin, take a beginning, commence, originate, arise (most freq. since the Aug. per.; not in Cic.): neve inde navis incohandae exordium coepisset, Enn. ap. Auct. Her. 2, 22, 34 (Trag. Rel. v. 282 Vahl.): sic odium coepit glandis, Lucr. 5, 1416: post, ubi silentium coepit... verba facit, etc., Sall. J. 33, 4: cum primum deditio coepit, id. ib. 62, 7: ubi dies coepit, id. ib. 91, 4 (cf. supra, I. 2. δ): vere coepturo, Plin. 16, 25, 41, § 98: postquam apud Cadmiam pugna coepit, Nep. Epam. 10, 3; so, pugna, Liv. 2, 6, 10; Quint. 2, 4, 42; 9, 4, 50; cf. id. 9, 4, 55: quando coeperit haec ars, id. 2, 17, 8: obsidium coepit per praesidia, Tac. A. 4, 49: a quo jurgium coepit, Quint. 5, 10, 72; so with ab, Tac. H. 2, 47; and with ex, id. A. 15, 54 and 68; cf.: quibus, uti mihi, ex virtute nobilitas coepit, Sall. J. 85, 17.
已起頭。始。Tanto magis ille orare coepit 彼愈求。Coeperunt convivium 始享筵。
Suggest a Translation
See an image
- com- + 1 AP-, to begin, commence: non Prius olfecissem, quam ille quicquam coeperet?T.: mecum cogitare, T.: cum ver esse coeperat: Fluctus coepit albescere, V.: oppugnare, Cs.: alia fieri coepere, S.: cum Lacedaemoniis pugnari coepit, N.: urbanus haberi, H.: res agi coepta est: ante petitam esse pecuniam, quam esset coepta deberi: obsidione coepti premi hostes, L.: bello premi sunt coepti, N.: mitescere discordiae intestinae coeptae, L.: si quicquam hic turbae coeperis, T.: illud, quod coepimus, videamus: illa quae coepta sunt ab isto: coeptum bellum foret, S.: se non ante coepturum, quam, etc., L.: perge quo coepisti (sc. ire): dimidium facti, qui coepit, habet, H.: ita coepit tyrannus (sc. dicere), L.: Ilioneus placido sic pectore coepit, V.: coepit cum talia vates (sc. fari), V.— P. coeptus, begun, commenced, undertaken: consilium fraude coeptum, L.: iussis Carmina coepta tuis, V.: quaedam (animalia) modo coepta, in process of creation, O.: mors, sought, O.— Of things, to begin, be begun, take a beginning, commence, originate, arise: post, ubi silentium coepit ... verba facit, etc., S.: cum deditio coepit, S.: pugna coepit, L.
-
…animi vel ipse de eo causa cognita statuat vel civitatem statuere iubeat. Diviciacus multis cum lacrimis Caesarem complexus obsecrare coepit ne quid gravius in fratrem statueret scire se illa esse vera, nec quemquam ex eo plus quam se doloris…
Julius Caesar, Gallic War
-
…est. Gallorum eadem atque Belgarum oppugnatio est haec ubi circumiecta multitudine hominum totis moenibus undique in murum lapides iaci coepti sunt murusque defensoribus nudatus est, testudine facta portas succedunt murumque subruunt. Quod tum facile fiebat. Nam cum…
Julius Caesar, Gallic War
-
…latitudinem fossae murique altitudinem paucis defendentibus expugnare non potuit. Castris munitis vineas agere quaeque ad oppugnandum usui erant comparare coepit. Interim omnis ex fuga Suessionum multitudo in oppidum proxima nocte convenit. Celeriter vineis ad oppidum actis, aggere…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ancipiti proelio diu atque acriter pugnatum est. Diutius cum sustinere nostrorum impetus non possent, alteri se, ut coeperant, in montem receperunt, alteri ad impedimenta et carros suos se contulerunt. Nam hoc toto proelio, cum…
Julius Caesar, Gallic War
-
…locum contenderunt ; quorum pars ; ab ; aperto latere legiones circumvenire, pars summum castrorum locum petere coepit. Eodem tempore equites nostri levisque armaturae pedites, qui cum iis una fuerant, quos primo hostium impetu pulsos…
Julius Caesar, Gallic War
-
…et pedem referre et, quod mons suberat circiter mille passuum ; spatio ;, eo se recipere coeperunt. Capto monte et succedentibus nostris, Boii et Tulingi, qui hominum milibus circiter XV agmen hostium claudebant et…
Julius Caesar, Gallic War
-
…flumine transeundo spem se fefellisse intellexerunt neque nostros in locum iniquiorem progredi pugnandi causa viderunt atque ipsos res frumentaria deficere coepit, concilio convocato constituerunt optimum esse domum suam quemque reverti, et quorum in fines primum Romani exercitum introduxissent ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…exercitui iniectum est. Biduo post Ariovistus ad Caesarem legatos misit velle se de iis rebus quae inter eos agi coeptae neque perfectae essent agere cum eo uti aut iterum conloquio diem constitueret aut, si id minus vellet, ex…
Julius Caesar, Gallic War
-
…iuvarent qui si iuvissent, se eodem loco quo Helvetios habiturum. Ipse triduo intermisso cum omnibus copiis eos sequi coepit. Helvetii omnium rerum inopia adducti legatos de deditione ad eum miserunt. Qui cum eum in itinere convenissent seque…
Julius Caesar, Gallic War
-
…Quo facto cum aliis alii subsidium ferrent neque timerent ne aversi ab hoste circumvenirentur, audacius resistere ac fortius pugnare coeperunt. Interim milites legionum duarum quae in novissimo agmine praesidio impedimentis fuerant, proelio nuntiato, cursu incitato in summo…
Julius Caesar, Gallic War