About

Menu

coire

coire [CL] 1 to come together, combine; b (fig.). c to have sexual intercourse. d (w. in) to agree on. coituras, gegangendo GlC C 691; cum videamus ea quae per se simplicia sunt et incorruptibilia compositum quoddam atque corruptibile inter se coeuntia perpetrare Eriug. Per. 503C; exterior lateris paries coit integer; intra / calceus admisso spatio discedit Hanv. II 99 p. 261; hi qui sub uno ordine in unam coeunt societatem quasi unam civitatem efficiunt Ailr. Serm. 11. 405.  b in unum coeunt iniquitatis animum Map NC IV 15 p. 194; ut firmiore junctura genera coirent et convenirent Gir. EH II 4; Gallia commota bello coit undique tota Garl. Tri. Eccl. 41.  c gens ‥ vitio coeundi cum bestiis ‥ involuta Gir. TH II 9; in illis qui loquuntur cum mulieribus ‥ et vellent coire ‥ et tamen non coeunt Gad. 29v. 2.  d 1454 compromiserunt ‥ in viros ‥ electos ‥ coire ‥ tamquam in arbitros Melrose II 568 (cf. (v. definitor a)). 2 (trans.) to enter into (partnership). lex humana censet quod [sic], si cohita fuerit societas inter aliquos simpliciter ‥, societatem cohitam esse universorum que ex questu veniunt J. Godard Ap. 247.

Saved

Recent