coitio
coitio, a coming together, meeting
cŏĭtĭo, ōnis, f. [coëo]. *
- A coming or meeting together, a meeting: prima coitio est acerrima, Ter. Phorm. 346.—
- II Esp.
- A A uniting, banding together.
- 1 In gen. (rare): societatis, Dig. 17, 2, 70.—
- 2 In partic., in a bad sense, a conspiracy, plot, coalition (several times in Cic. and Liv.; elsewh. rare): suspitio coitionis, Cic. Planc. 22, 53; id. Clu. 54, 148: non factionibus modo nec per coitiones usitatas nobilibus, etc., Liv. 7, 32, 12; cf. id. 2, 35, 4; 3, 35, 9: candidatorum consularium, Cic. Q. Fr. 3, 1, 5, § 16: Memmii, id. ib. 2, 14 (15), 4: tribunorum, Liv. 3, 65, 8: facere, Cic. Planc. 22, 53; Liv. 9, 26, 9: dirimere, Cic. Att. 4, 18, 3.—
- B Sexual intercourse, coition (post-class. for coitus), Macr. S. 7, 16; Cod. Th. 15, 8, 2; Sol. 49 fin.; Lact. 1, 8, 6.
coitio, ōnis, f. (coëo), das Zusammenkommen, I) im allg., das Zusammentreffen, u. zwar das feindliche, der Zusammenstoß, prima coitio est acerrima, Ter. Phorm. 346. – II) prägn.: a) die fleischliche Vermischung, Begattung, Solin., Macr. u.a. (s. Bünem. Lact. 1, 8, 6). – b) das Zusammentreten zu einer Verbindung, α) das Zusammentreten zum Handeln gegen einen Dritten, die politische Verbindung, die Koalition, das Komplott (bes. zweier Amtsbewerber zur Verdrängung der übrigen Mitbewerber), Catilinae et Antonii, Ascon.: suspicio coitionis, Cic.: in candidatorum consularium coitione interesse, Cic.: coitionem facere, Cic.: coitionem dirimere, Cic. – Plur., in coitionibus candidatorum, Cic. parad. 46: coitiones usitatae nobilibus, Liv.: coitiones tribunorum adversus nobilium iuventutem ortae, Liv.: coitiones honorum adipiscendorum causā factae, Liv. – β) das Eingehen einer Verbindung, nulla societatis in aeternum coitio est, Paul. dig. 17, 2, 70.
cŏĭtĭō, (12) ōnis, f. (coeo), ¶ 1 engagement, prise de contact : Ter. Phorm. 346 ¶ 2 coalition, complot : Cic. Q. 2, 14, 4 ; 3, 1, 16 ; coitionem facere Cic. Planc. 53, faire une cabale ¶ 3 accouplement : Macr. Sat. 7, 16.
- 1. (pol.) verbond; (vaak) complot, samenzwering; ook: verbond tussen twee kandidaten om de overige kandidaten te verdringen; ➤ suspicio coitionis; coitionem facere; in coitionibus candidatorum; coitiones honorum adipiscendorum causā factae (Liv.) om ambten te verkrijgen;
- 2. (Ter.) (vijandel.) treffen, botsing.
coitiō ōnis, f
- coëo, a coming together, meeting: prima, T.: absterrere singulos a coitionibus, L.—A conspiracy, plot, coalition: suspitio coitionis: coitiones tribunorum adversus inventutem, L.: coitionem facere.