About
Menu

coisinus

COISINUS
,
Coissinus
, a Germanico Kussen, Pulvinus, Gall. Coussin, Ital. Cossino, Hisp. Cuxin. Vide Graff. Thesaur. Ling. Franc. vol. 4. col. 527. Ordinar. Ecclesiæ Lexoviensis xiii. sæculi : Paratur cathedra si Episcopus præsens sit cum palliolo et Coisino. Legitur ibidem Coissinus. Donatio Ascelinæ ann. 1295. ex Chartulario S. Martini Pontisar. : Tres Coissinos plumeos. Inventar. Ecclesiæ Noviom. ann. 1419 : Coissino antiquo qui solebat poni subtus librum ad altare. Legitur alibi non semel. Vide Cussinus.
Alias Coessin et Coisin. Pedag. prior. S. Gondulfi Bitur. ann. 1314 : De la coete et dou Coessin, iiij. den. Coisin, in Stat. ann. 1341. tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 548. art. 7. Coisino 1. de pallio. (Thesaur. eccl. Claromont. an. 980. Mus. arch. dep. p. 41.)

Saved

Recent