commendabilis

commendābĭlis, e, adj. [commendo],

• worthy of praise, commendable (rare; perh. not ante-Aug.); with abl., Liv. 42, 5, 5: arbustum fructu, Col. 5, 6, 37: suco, Plin. 13, 9, 18, § 62: aviculae cantu, Val. Max. 9, 1, 2. —Absol., Liv. 37, 7, 15.—Comp., Treb. Poll. XXX. Tyr. 16.

commendābilis, e, Adi. m. Compar. (commendo), empfehlenswert, multa in eo (rege) et dexteritas et humanitas visa, quae commendabilia apud Africanum erant, die bei Afr. zur Empfehlung gereichten, Liv. – m. Ang. wodurch? durch Abl., (Perseus) multis caedibus infamis nec ullo commendabilis merito, Liv.: Pomponius novitate inventi a se operis c., Vell.: aviculae cantu commendabiles, Val. Max.

commendabilis [CL] , commendable, praiseworthy. b commendatory. tanta clementia ~is, eo quidem ~ior quod in tanta potestate sit H. Bos. LM 1309A; 1226 W. ‥ pro quo nobis scripsistis, ipsum nobis reddentes ~em Pat 55; s1252 quod factum fratres reddidit ~es et regem reprehensibilem M. Par. Maj. V 276.  b 1337 si ‥ litteras conversacionis sue ~es a domino posset optinere, presentaretur ‥ ad vicariam Lit. Cant. II 165.

commendābĭlis, e (commendo), recommandable, aliqua re, par qqch. : Liv. 42, 5, 5 ; [abs^t ] Liv. 37, 7, 15 || -lior Treb. Tyr. 16.

commendabilis , e. adj.
可保舉。可讚美者。

Suggest a Translation
See an image

commendābilis e, adj.

• commendo, worthy of praise, commendable: merito, L.: apud Africa num, L.