commentator
commentātor, ōris, m. [2. commentor].
- An inventor, contriver (post-class. and rare): omnium falsorum, Ap. Apol. p. 321, 36: evangelii, i. e. the author, Tert. Res Carn. 33.—
- II An interpreter: legum, Cod. Just. 1, 17, 2, § 20; Serv. ad Verg. E. 6, 11.
commentātor, ōris, m. (commentor), I) der Erfinder, Urheber, euangelii, Verfasser, Tert.: omnium falsorum, Apul. Vgl. 2. commentor. – II) der Erklärer, Ausleger, legum, Cod. Iust.: absol., Sidon.: commentatores (Vergilii), Serv.: legislatores et commentatores, Cod. Iust.
malitie ~ores
adulator ‥ nunc ~orem mendaciorum induens
ausus tam temerarii stultus ~or
illustris grammaticae artis ~or
~or, expositor,dihtere
~or librorum Dionysii
~or super libros propheticorum(
ab Avicenna habetur quod estimatio est vis ordinata in media concavitate cerebri . ‥ intentionem appellat ~or qualitatem singularem non cadentem in sensum
~or super tractatum de sono
ut ~or dicit super tertium Meteororum
sicut dicit Averrois ~or secundo de Anima
ut dicit ‥ ~or Averoys in libro de Sensu et Sensato
commentātŏr, ōris, m. (commentor 1), celui qui imagine, inventeur : commentator Evangelii Tert. Res. 33, lʼauteur de lʼÉvangile || commentateur, interprète : Cod. Just. 1, 17, 2, 20.
- 1. schrijver v. wetenschappelijke geschriften;
- 2. iem. die geschriften interpreteert.
Commentariensis,
Cumque fuisset adductus Jacinthus Commentator, pronunciabat : Canio Christianorum Episcopus, qui in carcere fuerat mancipatus, ecce nunc examinandus assistit.