commensuratio
commensūrātĭo, ōnis, f. [mensuro],
- symmetry, uniformity, Boëth. Arist. Top. 2, 1, p. 680.
commēnsūrātio, ōnis, f. (commetior), die Gleichmäßigkeit, Boëth. inst. mus. 1, 31 extr.
~o [sonorum ] est causa consonantie, incommensurabilitas est causa inconsonantie
sapiens est qui ‥ novit ‥ proportiones in numeris sonantibus effectas, ut ‥ ex incommensuratione omnia †redeunt [? redeant ] ad propriam ~onem
substantia spiritualis non habet proportionem nec ~onem ad quantitatem spatii quod pertransit
ad ejus [sc. corporis ] sanitatem vel elementorum ~onem et proportionem
calor, dum est in gradu ~onis et adequationis naturalis, generat humores laudabiles
ad potenciarum anime distinccionem et ~onem
bonum maxime species et ordo, ~o et determinatum, quod maxime ostendunt mathematice sentencie
nonne in ipsis [temporis partibus ], dum inter se invicem conferuntur, luculenter habitus arridet? verbi gracia ‥ momenti ad atoma. similiter in superioribus temporum ~onibus
non quiescit audientis animus in hac veritate [sc. in prima demonstratione Euclidis ] ante experientiam figurationis duorum circulorum intersecantium se ‥, et nec propter istam adhuc plene certificatur nisi ulterius per ~onem habeat particularem experientiam
dispensacio est quedam ~o ad singula. ‥ inde gubernator familie dicitur dispensator, qui dispensat et distribuit singula singulis
commetire corpus tuum ~onemque deferto pedes ad tumbam S. Thome
commēnsūrātiō, ōnis, f. (commetior), égalité de mesure : Boet. Mus. 1, 31.