commensuratus
commensūrātus, a, um, adj. [mensuro],
- equal: consonantiae, Boëth. 1 Mus. 29, p. 1084.
commēnsūrātus, a, um (commetior), gleich zu bemessen, gleichmäßig, Boëth. inst. mus. 1, 29 in.
commēnsūrātus, a, um Boet. Mus. 1, 29, c. commensurabilis.