commendo
commendo, to commit for protection, intrust, confide, deposit with
- I Prop.
- A Lit., implying a physical delivery, to deposit with, intrust to; constr. aliquem or aliquid alicui, or absol.: commendare nihil aliud est quam deponere, Dig. 50, 16, 186: Oratorem meum—sic enim inscripsi— Sabino tuo commendavi, Cic. Fam. 15, 20, 1: sacrum sacrove commendatum qui clepsit rapsitve parricida esto, id. Leg. 2, 9, 22; 2, 16, 40: nummos alicui, Dig. 16, 3, 24: corpus alicui loco, Paul. Sent. 1, 21, 4: CORPORA SARCOPHAGO, Inscr. Orell. 4370.—Poet.: semina sulcis, Sil. 15, 541.—With apud or ad and acc. (rare and post-class.): Demetrius duos filios apud Gnidium hospitem suum cum magno auri pondere commendaverat, Just. 35, 2, 1: cujus beneficio ad sororem Medeam est commendatus, Hyg. Fab. 3.—
- B Trop.: ego me tuae commendo et committo fidei, Ter. Eun. 886 (cf.: bona nostra haec tibi permitto et tuae mando fide, id. And. 296); so, commendare se patri in clientelam et fidem, id. Eun. 1039; 577: tibi ejus omnia negotia, libertos, procuratores, familiam, Cic. Fam. 1, 3, 2: vos sum testatus, vobis me ac meos commendavi, id. Dom. 57, 145: totum me tuo amori fideique, id. Att. 3, 20, 2: tibi suos testamento liberos, id. Fin. 3, 2, 9: simul atque natum sit animal, ipsum sibi conciliari et commendari ad se conservandum, id. ib. 3, 5, 16; * Cat. 15, 1; Ov. M. 6, 495: aliquem diis, Tac. A. 4, 17; cf. id. ib. 15, 23: rempublicam patribus, id. H. 1, 90; Suet. Aug. 56.—Trop.: aliquid litteris, to commit to writing, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 10, 2: historiam immortalitati, Cic. de Or. 2, 9, 36: nomen tuum immortalitati, id. Fam. 10, 12, 5; cf.: nomen suum posteritati, Curt. 9, 3, 5: eum sempiternae gloriae, Cic. Fam. 5, 12, 6: se fugae, Auct. B. Afr. 34.—
- 2 Esp., of the dying, to commend children, parents, etc., to the care of others: is, qui morti addictus esset, paucos sibi dies commendandorum suorum causā postulavisset, Cic. Off. 3, 10, 46: hi de suā salute desperantes ... parentes suos commendabant, si quos ex eo periculo fortuna servare potuisset, Caes. B. C. 2, 41: ille tibi moriens nos commendavit senex, Ter. Ad. 457; Prop. 4 (5), 11, 73: tibi suos testamento liberos, Cic. Fin. 3, 2, 9.—
- II In gen., to commend or recommend, i. e. to procure favor for, to make agreeable, to set off with advantage, to grace (class.): principes undique convenire et se civitatesque suas Caesari commendare coeperunt, Caes. B. G. 3, 27 fin.; Auct. B. G. 8, 50: P. Rutilii adulescentiam ad opinionem et conscientiae et juris scientiae P. Mucii commendavit domus, Cic. Off. 2, 13, 47: (vox) quae una maxime eloquentiam vel commendat vel sustinet, id. de Or. 1, 59, 252; cf.: nullā re unā magis oratorem commendari quam verborum splendore et copiā, id. Brut. 59, 216; id. Att. 13, 19, 2; Quint. 6, 1, 21: adfectus nemo historicorum commendavit magis, id. 10, 1, 101: quod me Lucanae commendet amicae, Hor. Ep. 1, 15, 21: marmora commendantur maculis aut coloribus, Plin. 36, 6, 8, § 49: compluresque tribuni militum ad Caesarem veniunt seque ei commendant, Caes. B. C. 1, 74: hoc idcirco commemoratum a te puto, uti te infimo ordini commendares, Cic. Phil. 2, 2, 3: se civibus impiis, id. ib. 5, 1, 3: cum se numeris commendat et arte, Hor. Ep. 2, 1, 261: se tonsā cute, id. ib. 1, 18, 7: his factis abunde se posteritati commendasset, Val. Max. 5, 1, ext. 2.
- —Hence, commendātus, a, um, P. a.
- A Commended, recommended to: quae res gloriosior? quae commendatior erit memoriae hominum sempiternae? Cic. Phil. 2, 13, 32; id. Balb. 18, 43: ceteris rebus habeas eos a me commendatissimos, id. Fam. 12, 26, 2; 2, 8, 3; 13, 10, 2; 13, 64, 1.—
- B Agreeable, approved, distinguished, valued: vultus commendatior, Petr. 110, 5: calami, Plin. 16, 36, 65, § 161: fama commendatior, id. 25, 10, 81, § 130.
- 1. toevertrouwen, overgeven [natos curae alcis; metaf.: posteritati nomen];
- 2. aanbevelen [alqm alci diligenter; se Caesari]; — ppp. commendātus, a, um aanbevolen; aanbevelenswaardig.
托物。託事。讚。鹰。 — litteris (dat.) vel — memoriae 記上。— litterarum monumentis 記載。刻碑。— halitum aliqua re 用藥圖口氣香。
Suggest a Translation
See an image
- com- + 1 mando, to commit for protection, intrust, confide, deposit with: Oratorem meum Sabino. — Fig., to intrust, commit, confide: me tuae fidei, T.: historiam immortalitati: vita monimentis ad memoriam commendata. — Esp., of the dying, to commend(survivors to others): parentes suos, Cs.: tibi moriens nos commendavit senex, T.: tibi suos testamento liberos.—To commend, recommend, ask favor for, make agreeable, render acceptable, grace: se Caesari, Cs.: Orestillam, S.: civem nationibus: adseculae istius a meretriculā commendati: (vinum) quod me commendet amicae, H.: te infimo ordini: se tonsā cute, H.
-
…spes reliquae dignitatis conservandae sum secutus. Plura cum scribere vellem, nuntiatum est vim mihi parari. Nunc Orestillam commendo tuaeque fidei trado ; eam ab iniuria defendas per liberos tuos rogatus Haveto Sed ipse paucos dies conmoratus apud C…
Sallust, Catilina
-
…his verbis ad Caesarem scripsi de Quinto fratre meo non minus laboro quam de me ipso, sed eum tibi commendare hoc meo tempore non audeo. illud dumtaxat tamen audebo petere abs te quod potero, ne quid existimes ab…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…me absente dixerunt, periculo rei publicae vivebam, quique ob eam causam consularibus litteris de senatus sententia exteris nationibus commendabar, nonne, si meam vitam deseruissem, rem publicam prodidissem in qua quidem nunc me restituto vivit mecum simul…
Cicero, pro Sestio
-
…habeas tibi commendatissimos, ut intellegat illa civitas sibi in Neronis patrocinio summum esse praesidium. Strabonem Servilium tibi saepe commendavi ; nunc eo facio id impensius, quod eius causam Nero suscepit. tantum a te petimus ut agas eam…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…studio quemquam neque iustioribus de causis commendare possim, faciamque id quod debent facere ii qui religiose et sine ambitione commendant ; spondebo enim tibi vel potius spondeo in meque recipio eos esse M. Curi mores eamque cum probitatem tum…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…sed quem ad modum saepe fit, ut is, qui commendatus sit alicui, pluris eum faciat, cui commendatus sit, quam illum, a quo, sic minime mirum est primo nos sapientiae commendari ab initiis naturae ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…iste intercessoris iniquissimi beneficio obtinuit, non iure praetorio sed hoc idcirco commemoratum a te puto ut te infimo ordini commendares, cum omnes ; te ; recordarentur libertini generum et liberos tuos nepotes Q. Fadi, libertini…
Cicero, Philippicae
-
…digniorem nominare potes quam Bibulum. de Domitio et Apuleio quid attinet me scribere, cum ipsi per se tibi commendatissimi sint Apuleium vero tu tua auctoritate sustinere debes. sed Apuleius in sua epistula celebrabitur. Bibulum noli dimittere e…
Cicero, Epistulae ad Brutum
-
…Varro Murena magno opere eius causa vult omnia ; qui tamen existimavit, etsi suis litteris, quibus tibi Manlium commendabat, valde confideret, tamen mea commendatione aliquid accessionis fore. me quidem cum Manli familiaritas tum Varronis studium commovit…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…ceteros concedendum. cessi meis vel potius parui. ex quibus unus qua mente fuerit, is quem tu mihi commendas, cognosces ex ipsius litteris quae ad te et ad alios misit. quas ego numquam aperuissem, nisi res…
Cicero, Epistulae ad Atticum