commensalis

commensalis 1 (adj. or sb.) commensal, (one) sharing the same table, mess-mate. b (adj.) involving companionship at table. archiepiscopus ‥ obtulit eis ‥ monachum ‥ qui et ~is et cubicularius ejus fuerat Gir. RG III 7; 1220 est ibi capellanus annuus ‥ ~is ejusdem B. persone Reg. S. Osm. I 312; 1227 qui ‥ secum habeat unum sacerdotem sibi ~em Ch. Sal. 187; s1234 procurantibus hoc quibusdam consiliariis et commessalibus domini regis Ann. Osney 77; dum super hac ‥ materia ‥ ad communem parapsidem ~es contrectarent M. Par. Maj. V 317; [jurator] repellitur si fuerit cum eo pro quo jurare debet ~is ‥ vel de ejus familia Bracton 185 (cf. Fleta 229: ~is [v. l. commessal’]); 1307 familiaris comensalis ‥ Petri Sabinensis episcopi Reg. Carl. I 276; elegimus ‥ tales in hospicio ~es R. Bury Phil. 8. 131; 1381 ipsi viij studentes simul erunt ~es (Stat. Coll. Dunelm. Oxon.) Hist. Durh. 3; 1419 solent recordator et clericus suus ~es esse cum majore MGL I 43; sojornawnt, ~is, mancionarius, mancionaria, ‥ sugyner or a comynere, ~is, conviva PP.  b 1485 quorum biennali ~i conversacione freti ‥ (Lit. Archiep. Ardmach.) Anal. Boll. XXVII 39. 2 jointly providing maintenance. 1344 quod ecclesia de F. non est ~is ecclesia episcopi sed pertinet ad communiam capituli Aberdonensis Reg. Aberd. I 74; s1393 [prior S. Andree] omnes ecclesias suas ~es et alias ‥ monasterio annexas ‥ refecit Fordun Cont. VI 55.