commonefacio

commŏnĕ-făcĭo (conm-), fēci, factum (pass. -fio, -factus sum, -fieri), 3, v. a. [commoneo],

• to remind one forcibly (of something), to put in mind, to admonish, to impress upon (in good prose, most freq. in Cic.); constr. with acc. (personae or rei), a rel.clause, ut or acc. and inf.: te propter magnitudinem provinciae etiam atque etiam esse commonefaciendum, Cic. Fam. 13, 72, 1; cf. humorously: commonefacere aliquem monimentis bubulis, to give one a remembrance, Plaut. Stich. 1, 2, 6 (63).—With aliquem alicujus rei: cum ipse te veteris amicitiae commonefaceret, Auct, Her. 4, 24, 35; so, quemque beneficii sui, Sall. J. 49, 4; and pass., Cic. Verr. 2, 5, 43, § 112.—With aliquem de aliquā re, Cod. Th. 1, 1, 3: simul commonefacit, quae ipso praesente in concilio Gallorum de Dumnorige sint dicta, * Caes. B. G. 1, 19 fin.; so with a rel.-clause, Metell. ap. Cic. Fam. 5, 3, 2: simul commonefecit, sanxisse Augustum, etc., * Tac. A. 6, 12: illi eum commonefaciunt, ut, etc., Cic. Verr. 2, 2, 17, § 41.—With acc. rei: istius turpem praeturam, Cic. Verr. 2, 4, 64, § 144: mores vetustatis, Vitr. 2, 1, 5.

com-mone-facio, fēcī, factum, ere, mit dem Passiv com-mone-fīo, factus sum, fierī (commoneo u. facio), jmd. bei sich denken oder bedenken lassen, a) jmd. an etw. denken lassen, jmd. an etwas erinnern, mahnen, etw. bei jmd. in Erinnerung bringen, bl. m. Acc. pers., alqm etiam atque etiam, Cic. ep. 13, 72: u. scherzh., alqm monumentis bubulis, jmdm. mit dem Ochsenziemer einen Denkzettel geben, Plaut. Stich. 63. – m. Acc. pers. u. Genet. rei (an), alqm veteris amicitiae, Cornif. rhet. 4, 33: alqm beneficii sui, Sall. Iug. 49, 4: quin tui sceleris et crudelitatis ex illa oratione commonefiat, Cic. Verr. 5, 112: itineris tempestivae viae commonefactus, Apul. met. 8, 21: quo sermone eius commonefactus, ibid. 9, 40: nocturni commonefactus oraculi, ibid. 11, 13 in.: consimili praecepto sacrorum ministrandorum commonefactus, ibid. 11, 27. – m. Acc. rei (an), istius turpem calamitosamque praeturam, Cic. Verr. 4, 144: mores vetustatis, Vitr. 2, 1, 5. – m. dopp. Acc., vos commonefaciet vias meas, Vulg. 1. Cor. 4, 17. – m. Infin., simul commonefecit... sanxisse Augustum, Tac. ann. 6, 12. – b) jmdm. zu bedenken (zu beherzigen) geben, bedeuten, jmdm. bemerklich machen, zu Gemüte führen, ans Herz legen, einschärfen, m. Acc. rei u. mit de (in betreff) u. Abl., de illis extraordinariis hoc unum commonefaciam, Sen. ep. 21, 11. – m. Acc. pers. u. de m. Abl., subditos nostros c. de religione, Cod. Iust. 1, 1, 3. – m. folg. indir. Fragesatz, simul commonefacit, quae ipso praesente in concilio Gallorum de Dumnorige sint dicta, Caes. b. G. 1, 19, 4: de rationibus provinciae quid vellem fieri, ut is vos doceret et commonefaceret, Q. Metell. in Cic. ep. 5, 3, 2: videlicet uti nos commonefacias, quam conversa sit res publica, Ps. Sall. decl. in Cic. 2, 6. – m. folg. ut u. Konj., illi eum commonefaciunt, ut si sibi videatur utatur instituto suo, Cic. Verr. 2, 41; u. so m. ut u. Konj. auch Vitr. 7, 5, 8. Cod. Iust. 7, 43, 8.

See: commonefacere

commŏnĕfăcĭō, (13) fecī, factum, ĕre (commoneo, facio), tr., ¶ 1 faire souvenir, rappeler : commonefacere aliquem beneficii sui Sall. J. 49, 4, rappeler à qqn le service quʼon lui a rendu ; commonefecit sanxisse Augustum Tac. Ann. 6, 12, il rappela lʼordonnance dʼAuguste ; commonefacit quæ sint dicta Cæs. G. 1, 19, 4, il rappelle ce qui a été dit ; [avec prop. inf.] Cic. Verr. 2, 4, 144 ¶ 2 avertir de : commonefaciunt eum ut utatur instituto suo Cic. Verr. 2, 2, 41, ils lʼinvitent à respecter sa propre règle.

commonefacio , is, feci, factum, facere. 3.
使知。勸提醒。

Suggest a Translation
See an image

commone-faciō (conm-) fēcī, factus, pass.-fīō, -factus, -faciendus, -fierī

• commoneo + facio, to recall, bring to mind: istius turpem praeturam. — To remind, put in mind, admonish, impress upon: te propter magnitudinem provinciae esse commonefaciendum: quemque benefici sui, S.: tui sceleris commonefieri: quae a Dumnorige sint dicta, Cs.: sanxisse Augustum, Ta.: eum, ut utatur, etc.