compago
compago, a joining, joint, fastening
compāgo, ĭnis, v. compages.
compāgo, inis, f. (compingo) = compages (vgl. Serv. Verg. Aen. 1, 293), das Zusammengefüge, das Gefüge, der zusammengefügte Bau, corporis, das äußere Gerippe (Ggstz. viscera), Cels.: c. soli, Sen.: c. cerae, Ov.: ferrea c. laterum, Stat.: c. quadrangula, v. einem Kästchen, Cael. Aur.: volvitur super nos haec caeli siderumque c., Ps. Quint. decl.
dilaceratis membrorum ~inibus
~o,gefeg
omnibus pene tabularum ~inibus dissolutis
dehisceret ‥ ab invicem [ecclesiae ] ~o tabularum, si quod unus propheta ‥ dixisset hoc alius negaret
licet plures sint ecclesie, in unius tamen ~ine corporis uniuntur
compāgō, (15) ĭnis, f. , Sen. Ep. 91, 12 ; Ov. M. 1, 711, c. compages.
- 1. samenvoeging, verbinding [cerae];
- 2. samenvoegsel, verband.
Multa enim intervalla atque spatia sunt intrinsecus membrorum, multæque Compagines, unde ante excoquitur virtus medicaminum, quam perveniat ad locum, qui patitur.Lib. 4. cap. 1 :
Sciaticos apprehendimus primum ex parvo dolore ossis, qui de ilio descendit in vertebrum coxæ, sive in Compaginem.
compāgō inis, f
- rare for compages, a joining, joint, fastening: cerae, O.: fixa tabernae, Iu.