About

Menu

compingo

compingo, to join together, frame, make by joining

Frieze-Dennison Vergil

compingō, pēgī, pāctus, 3, a.: to join together; p., compāctus, a, um, close-jointed, 12.674. (com- and pangō)

Could not find compegerat in Logeion dictionaries.

compegerat Verb: pluperfect active indicative 3rd singular of compingo

See compegerat in Morpho

com-pingo (conp-), pēgi, pactum, 3, v. a. [con-pango].
  • To join or unite several parts into one whole, to put together, frame, make by joining, compose (in verb. finit. mostly in post-Aug. prose).
    • A Prop.: roboreis axibus compingitur solum, Col. 6, 19, 1: navem iisdem tabulis (opp. dissolvo), Dig. 45, 1, 83; cf.: Argo compacta manu Palladiā, Sen. Med. 365: PONTEM, Inscr. Orell. 39: casam male, Mart. 12, 72: caput tenuissimis ossiculis, Gell. 6, 1, 1; Vitr. 10, 2, 14: crepidas sibi, Ap. Flor. 9 al.: verbum unum ex multitudine et negotio, Gell. 11, 16, 4: Graece nescio quid ais te compegisse, quod ut aeque pauca scripta, placeat tibi, Front. Ep. ad M. Caes. 1, 6.—In part. perf.: quid tam compositum tamque conpactum et coagmentatum inveniri potest? Cic. Fin. 3, 22, 74; cf. id. Univ. 8 med.: fistula disparibus septem cicutis, Verg. E. 2, 36: trabes, id. A. 12, 674: membra animantum, framed together, Lucr. 5, 919; cf. under P. a. —
    • B Trop. (post-class.): falsa de Christo, Arn. 1, p. 34: fabulas ignominiosas de diis, id. 4, p. 148.—
  • II Compingere aliquem or aliquid aliquo, to confine, lock up, put, conceal (several times in Plaut. and Cic., elsewh. rare).
    • A Prop.: aliquem in carcerem, Plaut. Am. 1, 1, 3 (155); id. Men. 5, 5, 39 (937); cf.: ipsam (Rheam) in vincula, Aur. Vict. Vir. Ill. 1: se in Appuliam, Cic. Att. 8, 8, 1: aurum atque argentum ubi omne conpactum fuit? Plaut. Rud. 2, 6, 62 (546).—
    • B Trop.: quae parentis tam in angustum tuos locum conpegeris, Plaut. Rud. 4, 4, 103 (1147): in judicia et contiunculas, tamquam in aliquod pistrinum, detrudi et compingi, Cic. de Or. 1, 11, 46: aufer, utere (pallā), vel tu vel tua uxor, vel etiam in loculos compingite, keep it, thrust it into your pockets, Plaut. Men. 4, 3, 17 (691) Ritschl N. cr.
  • —Hence, compactus, a, um, P. a., of figure or form, compact, thick-set, thick, firm (freq. in post-Aug. prose): compacto corpore et robusto, Plin. Ep. 7, 24, 1: boves, Col. 6, 1, 2: compactis firmisque membris, * Suet. Vesp. 20: cruribus, Col. 6, 1, 3; 6, 37, 6: compactā et torosā cervice, Pall. Mart. 11, 2.
com-pingo, pinxi, 3, v. a.,
  • to paint over; only trop.: Aristarchi ineptiae, quibus aliena carmina compinxit, disguised, covered, Sen. Ep. 88, 39.

Saved

Recent