compitum
compitum, a crossing of roads, place where roads cross
compĭtum (compĕtum, Varr. L. L. 6, § 25 Müll.), i, n. (mostly in plur.; in sing., Cato R. R. 5, 4; Varr. L. L. 6, § 43 Müll., and in Non. p. 94, 27; Liv. 27, 4, 12; Fest. p. 174, 7 Müll.; Dig. 8, 10, 12, § 3; Tert. Test. Anim. 1 fin.—Access. form compĭtus, i, m., Varr. and Caecil. ap. Non. p. 196, 9 sq.) [competo],
- a place where several ways meet, a cross-way, cross-road, Cic. Agr. 1, 3, 7; Liv. 34, 2, 12; Verg. G. 2, 382; Prop. 4 (5), 1, 23; 4 (5), 3, 57; Ov. F. 1, 142; 2, 615; 5, 140; Hor. S. 2, 3, 26; 2, 6, 50; id. Ep. 1, 1, 49: compita Larum (Romae) CCLXV., Plin. 3, 5, 9, § 66.—
- B Trop. (with allusion to the fable of the Choice of Hercules), Pers. 5, 35. —
- II Meton.: stomachi, Tert. Res Carn. 60.—Of an altar raised at cross-roads, Grat. Cyn. 483; Inscr. Grut. 107, 1 al.
compitum, ī, n. (competo; Plur. auch competa geschr., Varr. LL. 6, 25. Isid. 15, 16, 12), der Ort, wo zwei od. mehrere Wege zusammenstoßen, der Kreuzweg, Scheideweg (hier lebhafter Verkehr, deshalb Versteigerungen von Trödelwaren); mit bes. Altären, an denen die Kompitalien (s. compitālis) gefeiert wurden, c. Anagninum, wo die via Lavinicana u. Praenestina zusammentrafen, Liv. 27, 4, 12: pagi et compita, Verg. georg. 2, 382: compita Larum, Plin. 3, 66: compita frequentia, Hor. sat. 2, 3, 25: rem divinam nisi compitalibus in compito aut in foco ne faciat, Cato r. r. 5, 4: in atriis auctionariis potius, quam in triviis aut in compitis auctionari, Cic. agr. 1, 7. – bildl. (mit Anspielung auf den Scheideweg des Herkules), Pers. 5, 35. – übtr., compitum stomachi, Tert. de res. carn. 60. – ➳ Nbf. compitus, ī, m., Caecil. com. 226. Varr. fr. bei Non. 196, 9.
sic sator arcitenens dissolvit competa clausa
~a,weggelæta
invium, ~um,weggedal ‥, ~um,wega gemittung
conpeta clausa,þa belocenan wega gelæta
porrecta quadam epistola cuidam demoni per ~am cum multa turba ‥ transeunti
transeat immunis per compita queque viarum
ne forsan mobilis aetas / praecipitem pravae retrahat per competa sectae
pacificae qui currebant per competa vitae
hi Saxonum paganae compita plebis / intrabant
conpetum,tuun, þrop
~a,ceorla samnung velgemotstow
competum vel ~um, i. villa, velþingstow , velþrop
compĭtum, (12) ī, n. , Cato Agr. 5, 4 et ordint au plur. compĭta, ōrum, Cic. Agr. 1, 7 (competo), carrefour, croisement de routes ou de rues : Virg. G. 2, 382 ; Hor. S. 2, 3, 26 || [fig.] ramosa compita Pers. 5, 35, le carrefour du vice et de la vertu ; compitum stomachi Tert. Res. 60, le carrefour quʼest lʼestomac || autel élevé dans un carrefour : Gratt. Cyn. 483.
➳ v. competum, competa.
- 1. kruispunt;
- 2. (meton.) mensen die zich op kruispunten ophouden; ➤ de te nulla ~ tacent (Prop.);
- 3. (metaf.) cruciaal moment.
compitum ī, n
- 1 PAT-, a crossing of roads, place where roads cross: Anagninum. — Plur, a cross-way, cross-roads, corner, L.: in compitis auctionari: frequentia, H.