competum Save Lewis & Short Georges DMLBS Gaffiot 2016 Du Cange compĕtum, v. compitum. competum, ī, n., s. compitum. competum, ~us v. compitum, computus compĕtum, v. compitum : Varro L. 6, 25. COMPETUM, Locus in quem conveniunt. Isid. Or. 15, 2.