complices

, Scelerum socii : nos vulgo Complices. Isidorus lib. 10. Orig. : Complex, in uno peccato vel crimine alteri est applicatus ad malum : ad bonum vero nunquam dicitur. Joan. de Janua : Complicitas, concors inter duos vel plures dolositas, in malo consensus. Utuntur Prudentius, Salvianus, Sidonius, Senator, et alii passim. Vide Olai Borrichii Cogitationes pag. 68. et Gloss. mediæ Græcit. in Κομπλατίων. etiam aliquando dicti sunt qui Principis cum aliis bellantis partes tenent, Gall. Partisans, Fauteurs. Chronicon Trivetti ann. 1183 : Post clausum Paschæ convenerunt Sylvanectis in præsentia Henrici Albanensis Episcopi, domini Papæ Legati, Reges Franciæ Philippus, et Angliæ Henricus tam pater quam filius, Philippus Comes Flandrensis et alii qui ejus fuerant Complices, etc. Charta pacis inter Ildefonsum Aragon. Regem et Raymundum Comitem Tolosanum ann. 1176. ex Schedis Peirescianis : Præterea jam dicti viri illustres per se et homines et Complices suos faciunt inter se bonam pacem et firmam concordiam de guerris et malefactis et adventis omnibus, quæ hucusque ad invicem sibi fecerunt. , Confederatæ, in Annalibus Mutinensium ad annum 1234.

, Qui ejus cultui sunt dicati. Charta ann. 1045. ex Tabul. S. Vict. Massil. : Nos fratres, scilicet Petrus et Feraldus metuentes feralia nostra nostrorumque parentum innumerosa crimina, ex possessionibus nostris largimur SS. Christi martyri Victori ejusque Complicibus, etc. Nisi sit pro Sociis. Pro Sociis in Bertold. Argentorat. Episc. Chart. ann. 1224. pag. 466. Syllog. Guden. : Ministeriales etiam S. Petri, Cunradus Knopf et sui Complices, cum eorum coheredibus et alii feodati, similiter debent esse liberi.

Menu

Word wheel

complices

Saved

Recent