complexio

complexĭo (conp-), ōnis, f. [complector] (Ciceron.), a combination, connection.

• I Prop.
• • A In gen.: (atomorum), Cic. Fin. 1, 6, 19.—Of the zodiac, Ap. Mund. p. 57, 37.—
  • B Esp., in late Lat., for a physical constitution or habit: bona, Firm. Math. 5, 9.—
• II Trop.
• • A In gen., a combination, association: cumulata bonorum, Cic. Tusc. 5, 10, 28.—
  • B Esp.
  • • 1 Of discourse: brevis totius negotii, comprehension, comprisal, Cic. Inv. 1, 26, 37: mira verborum, id. Phil. 2, 37, 95.—
    • 2 T. t.
    • • a In rhet.
      • • α A period: longissima est igitur complexio verborum, quae volvi uno spiritu potest, Cic. de Or. 3, 47, 182: nec acervatim multa frequentans unā complexione devinciet, crowd into one period, id. Or. 25, 85.—
        • β A rhetorical figure, according to which one constantly recurs to what has been previously said, Auct. Her. 4, 14, 20.—
      • b In philos. lang.
      • • α A conclusion in a syllogism, Auct. Her. 2, 18, 28; 2, 29, 40; Cic. Inv. 1, 37, 67; 1, 40, 72; 1, 47, 87; Quint. 5, 14, 5 sq.—
        • β A dilemma, Cic. Inv. 1, 29, 45; Ascon. ad Div. in Caecil. 14, 45.—
      • c In gram., a contraction of two syllables into one, for the Gr. συναίρεσις and συναλοιφή (opp. divisio), Quint. 1, 5, 17; cf. id. 1, 5, 6.

complexio, ōnis, f. (complector), die Umschlingung, Umfassung, I) eig.: complexiones et copulationes et adhaesiones atomorum inter se, die Verknüpfungen u. Vereinigungen u. Anschließungen der A. untereinander, Cic. de fin. 1, 19: signifer obliquā complexione circumdatus, Apul. de mund. 2. – II) übtr.: a) die Zusammenfassung u. Verknüpfung der Worte, d.i. α) der Ausspruch, Satz, mira verborum complexio, Cic. Phil. 2, 95. – β) die Periode, longissima est igitur complexio verborum, quae volvi uno spiritu potest, Cic. de or. 3, 182: nec acervatim multa frequentans unā complexione devinciet, in eine Periode zusammendrängen, zwängen, Cic. or. 85. – b) die Zusammenfassung in Worte, die Erzählung, brevis c. totius negotii, Cic. de inv. 1, 37. – c) die Umfassung mehrerer Begriffe, der Inbegriff, cumulata (vollständige) bonorum c., Cic. Tusc. 5, 29. – d) als philos. t. t.: α) die Zusammenfassung der Teile einer Argumentation, der Schlußsatz, Cornif. rhet. 2, 28 u. 40. Cic. de inv. 1, 67 u. 73. Quint. 5, 14, 5 u. 9. Ps. Ascon. Cic. div. in Caec. § 45. – β) = δίλημμα, das Dilemma, Cic. de inv. 1, 44 sq. – e) als rhet. t. t. = συμμετοχή, die Zusammenfassung, s. Cornif. rhet. 4, 20. – f) als grammat. t. t. = συναίρεσις, συναλοιφή, die Silbenverschlingung, Silbenverschmelzung, Quint. 1, 5, 17. – g) die Beschaffenheit des Körpers, die Komplexion, Firm. math. 5, 9.

complexio [CL] 1 encirclement, circumference. cathedram pontificalem ‥ parieti ecclesie, qui totius templi ~o erat, ‥ contiguam Eadmer Rel. Audoeni 9. 2 (log.): a dilemma. b combination or complication of premises. a haec [necessaria argumenta] ‥ fiunt per conplexionem in qua utrum concesseris reprehenditur Alcuin Rhet. 28; si jam arta ~o et cornutus syllogismus imminet J. Sal. Pol. 467D.  b [Aristotiles] trium figurarum subnectit rationes et ‥ quot et qui modi in singulis figuris ex ~one extremitatum proveniant docet J. Sal. Met. 918A; sunt quedam principiorum sine ~one, ut cum dicitur quoniam ‘ars est ratio’, quedam autem secundum ~onem, ut cum ‘ars disserendi ratio’ dicitur Balsh. AD 41; ex ipsa ~one sophistica ‥ principia ‥ sunt ‥ multipliciter: ex conjunctione, ex disjunctione, ex abjunctione, ex transversione, ex conversione, ex perversione [etc.]. ‥ ex perversione, cum ab ordine perturbatior et ex transpositione perplexior ~o quam ad de quo dicatur prompte comperiendum; hoc modo ‘eorum que sunt falsa quelibet sunt aliqua’; an quelibet aliqua eorum que sunt falsa, an quelibet eorum aliqua, an falsa quelibet eorum que sunt aliqua dicatur, incertum Ib. 89, 96. 3 symploce, form of repetitive verse. ~o est quando et in principio et in fine idem repetitur, hoc modo: ‘hic formosus et hec, hic justus et hec, hic honesti / cultor et hec’ Vinsauf CR 321. 4 ‘complexion’, mixture of elements, constitution, temperament: a (in inanimate matter or unspec.); b (in animals); c (in man); d (infl. by astrology). a ~o ad rationem compositionis inducit Hales Qu. 1467; quoad naturam imitandam per artem, non facit hoc aliqua res simpliciter, laborans per ministerium nature, nisi per nature illius ~onem Correct. Alch. 1; argentum ‥ ex ~one elementari est frigidum et humidum Bacon Min. 376; ponit [Aristoteles] quedam corpora in quorum generatione requiritur sola mixtio elementorum. alia sunt in quorum generatione requiritur etiam ~o, ut vegetabilia, unde recte queritur, “cujus ~onis est hec vel illa arbor? ” Gros. 251 (cf. (v. compositio 1a)); ~o est qualitas que ex mutua accione et passione quatuor qualitatum in elementis repertarum provenit SB 16.  b in masculis [avibus rapacibus] innata siccitate, tum sexu, tum ex ~one, cito aduritur in eis cholera Neckam NR I 79; que quidem [aves] ab aliis avibus in natura et ~one multum sunt diverse; parum enim habent de carne et minus de sanguine Bart. Angl. IV 2; cum nullum animal sit adeo temperate ~onis ut homo, in nullo animali viget tactus tantum ut in homine J. Blund An. 212.  c ~onis ejus conspersionem et causam et modum morbi ‥ explorantes Ric. Hex. Hist. Hex. II 6; molestari cepit, cooperante cibo et somno ~oni ejus, qui et tener et egrotativus erat W. Cant. Mir. Thom. V 9; ex externarum situ regionum naturali sue ~oni contrario contabuerunt plurimi Itin. Ric. IV 34; ante peccatum prime prevaricationis temperate ~onis erat Eva, sed Adam temperatissime. ‥ nonne igitur ‥ videbitur quod ~ones mutate sint, quamvis hoc multi censeant esse impossibile? Neckam NR II 156; cur quidam conjugales ita se diligunt ardenter? ‥ respondeo quod in ~one sunt similes M. Scot Phys. 14; 1236 caro unius et ejusdem hominis pilos capitis, quos prius producit nigros, alterata hominis ~one commutat in albos Gros. Ep. 23 p. 84; calida complectio Ric. Med. Signa 34; membra pure et inperturbate ~onis ad obediendum actioni spiritus sunt habiliora Bart. Angl. V 1; homo [animalium] temperatissimus est et magis ad equalitatem et temperamentum ~onis accedens Bacon VIII 131; novem esse differentias ~onis humane medici testantur Ps.-Gros. 608; ex albo nigroque colore permixtum, quo colerica et longiturna denotatur ~o J. Lond. Commend. Ed. I 4; membra nutrita ex isto sanguine exibunt paulatim a sua ~one naturali ad malam ~onem calidam et siccam Gad. 3v. 1; s1428 abbas ‥ consideravit ~ones presencium juvenum non adeo fortes ut ante nos fuere preteritorum, ‥ cum cibaria refectoralia ‥ ~onibus ‥ modernorum fuerunt nociva valde et contraria Chr. S. Alb. 28–9; 1503 quod colerica ~o est nobilissima Reg. Merton 441.  d Juppiter qui est planeta pius et bone ~onis M. Scot Phys. 10 (cf. ib.: quod tunc regnat Mars et ex suo calore ~onem ejus confirmat in melius); ut, Ptolomee, doces, complexio signa catenat / et pacis nexus hac brevitate patet Garl. Tri. Eccl. 11; astronomus, cum videt homines sequi suas ~ones, que oriuntur a celesti operatione ‥ Bacon Maj. I 250 (cf. ib. 376); cum delectaciones hominum ex disposicione celestium corporum, cui mixtorum ~o frequenter obedit, diversimode distinguantur R. Bury Phil. 18. 234.

complexĭō, (16) ōnis, f. (complector), ¶ 1 embrassement, assemblement, assemblage, union : complexiones et copulationes et adhæsiones atomorum inter se Cic. Fin. 1, 19, assemblages, agglomérations, agrégations dʼatomes entre eux || [fig.] cumulata bonorum complexio Cic. Tusc. 5, 29, la réunion complète de tous les biens || [en part.] : verborum complexio Cic. Phil. 2, 95, assemblage de mots ; [rhét.] période : de Or. 3, 182 ; Or. 85 ¶ 2 exposé : brevis complexio negotii Cic. Inv. 1, 37, exposé succinct dʼune affaire ¶ 3 [rhét.] conclusion : Her. 2, 28 ; 2, 40 ; Cic. Inv. 1, 67 ; 1, 73 ; Quint. 5, 14, 5 || dilemme : Cic. Inv. 1, 44 || complexion : Her. 4, 20 ¶ 4 [gramm.] synérèse : Quint. 1, 5, 17 ¶ 5 complexion, tempérament : Firm. Math. 5, 9.

complexio , onis. f.
抱。含。收言。非此卽彼之辯。— verborum 一股。

Suggest a Translation
See an image

complexiō (conp-) ōnis, f

• PARC-, PLEC-, a combination, association: cumulata bonorum.— Of discourse, a summing up, comprehension: brevis totius negotii.—A sentence, period, expression: mira verborum.—In philosophy, a conclusion in a syllogism.—In rhetoric, a dilemma.