complico
complico, to fold together, fold up
com-plĭco (conp-), āvi, ātum (post-Aug. ui, ĭtum; cf.: applico, explico, etc.), 1, v. a., to fold together, to fold up (rare but class.).
- I Prop.: rudentem, Plaut. Rud. 4, 3, 1 (938): armamenta, id. Merc. 1, 2, 83 (193): epistulam, Cic. Q. Fr. 3, 1, 5, § 17; id. Att. 12, 1, 2: Diogenes se complicuit in dolio, Sen. Ep. 90, 11: pedibus complicitis, Ap. Met. 9, 40, 27; cf.: complicitus in genua, id. ib. 1, 19, 18. —*
- II Trop.: si quis voluerit animi sui complicatam notionem evolvere (the figure borrowed from the folding together of books, letters, etc.), Cic. Off. 3, 19, 76.
com-plico, āvī, ātum u. uī, itum, āre, zusammenfalten, -wickeln, -legen, I) eig.: rudentem, Plaut.: epistulam, Cic. u. Sen. ep.: Epicurum (den E. = die Schriften des E.), Sen.: circum eum surculum lorum modicae tenuitatis, fest herumlegen, Gell.: c. in rotundum, zu einem Kloß zusammenrollen, Apic.: se in dolio, sich zusammenkauern, Sen.: complicitus in genua, Apul.: complicitis pedibus, Apul. – II) übtr.: a) übh.: animi sui complicatam notionem evolvere, verworrenen, unklaren Begriff, Cic. de off. 3, 76. – b) als arithm. t. t., zusammennehmen, multiplizieren, hunc octies sibi, Chalcid. Tim. 49.
complĭcō, (14) āvī ou ŭī, ātum ou ĭtum, āre, tr., rouler, enrouler, plier en roulant : complicare rudentem Pl. Rud. 938, rouler une corde ; armamenta Pl. Merc. 192, plier, serrer les agrès ; epistulam Cic. Q. 3, 1, 17, plier (fermer) une lettre ; complicare se Sen. Ep. 90, 14, se blottir || [fig.] complicata notio Cic. Off. 3, 76, idée confuse.
com-plicō (conp-) āvī, ātus, āre,
- to fold together, fold up: epistulam.—Fig., to fold, roll up: animi complicata notio, involved.