complodo
com-plōdo, si, sum, 3, v. a. [plaudo]: manus,
- to strike or clap the hands together in applauding, from joy, pain, etc. (only in post-Aug. prose): complodere manus scaenicum est, Quint. 11, 3, 123; so Petr. 18, 7; 20, 5; Sen. Ira, 1, 1, 4; Ap. Met. 9, 39, 4.
com-plōdo, plōsī, plōsum, ere, zusammenschlagen, manus (die H. z., in die H. schlagen), vor Freude, Petr. 18, 7; 20, 5; 24, 4, vor Jammer, Apul. met. 9, 39, vor Verwunderung, Petr. 34, 7, vor Ärger, Zorn, Petr. 137, 1. Sen. de ira 1, 1, 4 (saepius manus), als Gebärde des Redners od. Schauspielers, Quint. 11, 3, 123: v. ruhig Zusehenden, complosas tenere manus, die Hände im Schoße haben, Lucan. 2, 292.
complōdō, (13) ōsī, ōsum, ōdĕre (cum, plaudo), tr., frapper deux objets lʼun contre lʼautre : complodere manus scænicum est Quint. 11, 3, 123, battre des mains ne convient quʼaux comédiens ; complosis manibus Petr. 18, 7, en battant des mains.