composite
composite, in an orderly manner, orderly, regularly, properly
compŏsĭtē, adv., v. compono, P. a. fin.
compositē, Adv. m. Compar. (compositus), I) wohlgeordnet, a) in Kleidung u. Haltung: c. indutum et amictum esse, mit dem gehörigen Faltenwurf, Gell.: c. ambulare, mit gemessenem Schritte, Col.: c. sedere, in gehöriger Haltung, Sen. – b) in der Rede, in wohlgestellter Rede, c. et apte dicere, Cic.: c., ornate, copiose eloqui, Cic. – II) gelassen, ruhig, compositius cuncta quam festinantius agere, Tac. ann. 15, 3.
omnia ~e, celeriter et munde disponit
~e procedunt isti contra nos
intellectus ‥ nunc res ut sunt intuetur, nunc aliter, nunc simpliciter, nunc ~e
quandam contentionem ‥ de consuetudinibus, hoc modo auditis et distinctis, ~e finivi
compŏsĭtē (14) (compositus), avec ordre, dʼune façon bien réglée : Gell. 1, 5, 2 ; Col. Rust. 6, 2, 5 || [rhét.] avec des phrases bien agencées, dʼune belle ordonnance : Cic. de Or. 1, 48 ; Or. 236 ; Sall. C. 51, 9 || compositius cuncta quam festinantius agere Tac. Ann. 15, 3, agir pour tout avec plus de méthode que de hâte.
compositē (conp-) adv with comp.
- compono, in an orderly manner, orderly, regularly, properly: dicere: casum rei p. miserati, S.: compositius cuncta agere, with deliberation, Ta.