About

Menu

computo

computo, to sum up, reckon, compute

Could not find computat in Logeion dictionaries.

computat Verb: present active indicative 3rd singular of computo

See computat in Morpho

com-pŭto (conp-), āvi, ātum, 1, v. a.
  • To sum up, reckon, compute.
    • A Prop. (mostly post-Aug.): id si computare quem piget, brevioribus numeris idem discat, Quint. 1, 10, 43: digitis rationem, Plaut. Mil. 2, 2, 51 (206); cf. Suet. Dom. 4: annos, quibus viximus, Quint. 12, 11, 19; cf. Juv. 10, 249: diurna tantum tempora, Quint. 12, 11, 19: latitudinem Asiae, Plin. 6, 33, 38, § 209.—
          • β With a rel.-clause: computare quantum Curius aut Fabricius in triumphis tulerint, Plin. 9, 35, 58, § 118: computare quid studia referant, Quint. 1, 12, 17.—
          • γ Absol.: praesens computarat, pecuniam imperarat, * Cic. Phil. 2, 37, 94: digitis, Plin. 34, 8, 19, § 88: uxoris mortem, Sen. Ben. 5, 17, 4.—
          • δ With cum and abl.: valetudinem cum somno, Plin. praef. § 18.—
    • B Trop.: facies tua computat annos, shows, reveals thy age, Juv. 6, 199: plures conputant quam oderunt, have an eye to their interests, rather than to their hatred, Sen. Ep. 14, 9.—
  • II To reckon in with, or in addition to (in jurid. Lat.): fetus pecorum fructibus, Dig. 23, 3, 10; cf.: aliquid in fructum, ib. 24, 3, 7.

Saved

Recent