concerpo
concerpo, to tear in pieces, rend
Could not find concerperet in Logeion dictionaries.
concerperet Verb: imperfect active subjunctive 3rd singular of concerpo
con-cerpo, psi, ptum, 3, v. a. [carpo], to pluck, pull, or tear in pieces, to rend (rare).
- I Prop.: epistulas, Cic. Att. 10, 12, 3: librum, Liv. 38, 55, 11; cf. Gell. 4, 18, 12; cf. litteras, Suet. Ner. 47: folia coronae concerpta, Plin. 21, 3, 9, § 13: linteolum, lint, id. 28, 15, 61, § 216; 31, 9, 45, § 100.— *
- II Trop. (acc. to carpo, II. B. b. α), to abuse, revile, censure: Curionem ferventissime, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, 5.
con-cerpo, cerpsī, cerptum, ere (con u. carpo), zerpflücken, zerreißen, I) eig.: epistulas, Cic.: librum, Liv.: litteras, Suet.: folia coronae concerpta, Plin.: linteolum concerptum, linteola concerpta, Scharpie, Plin. – II) übtr., mit Worten herunterreißen, durchhecheln, alqm ferventissime, Cael. in Cic. ep. 8, 6, 5.
concerpō, (15) psī, ptum, pĕre (cum, carpo), tr., déchirer, mettre en pièces : concerpere epistolas Cic. Att. 10, 12, 3, déchirer des lettres || [fig.] déchirer qqn, médire de lui : concerpitur Cæl. d. Cic. Fam. 8, 6, 5, on le met en pièces.
- 1. afplukken; verscheuren [litteras];
- 2. (met woorden) onderuithalen, (be)kritiseren.
concerpō psī, —, ere
- com- + carpo, to tear in pieces, rend: epistulas: librum, L.