conditura
condĭtūra, ae, f. [condo],
- a preparing, making: vitreorum (vasorum), Petr. 51, 5; cf. Isid. Orig. 16, 16, 6.
condītūra, ae, f. [condio].
- A preserving of fruits, Col. 12, 48, 1; 12, 49, 3: olivarum, id. 12, 11, 2.—
- II A seasoning, Sen. Ira, 3, 15, 1; Col. 12, 19, 1.—
- β In concr., a condiment, spice, Dig. 33, 6, 9 pr.
1. condītūra, ae, f. (condio), I) das Einlegen, Einmachen der Früchte, Col. 12, 48 sq. Sen. ep. 84, 4 u. 95, 15: Plur., Col. 12, 11, 2. – II) die schmackhafte-, leckere Zubereitung, Sen. de ira 3, 15, 1. – meton., die zubereitete Brühe, Sauce, Pelagon. veterin. 387 Ihm.: veneta, Lampr. Heliog. 24, 1: adicitur his cum in foco sunt conditura, Apic. 7, 267.
2. conditūra, ae, f. (condo), die Verfertigung, Zubereitung, vitreorum, Petr. 51, 5: vitrorum, Isid. 16, 16, 6.
excute Virgilium aut Lucanum, et ibi cujuscunque philosophie professor sis, ejusdem [sc. ethice ] invenies ~am
1 condĭtūra, (16) æ, f. (condo), confection, fabrication : Petr. 51, 5.
2 condītūra, (14) æ, f. (condio), manière de confire, de mariner, de conserver des provisions : Col. Rust. 12, 11, 2 || assaisonnement, accommodement : Sen. Ira 3, 15, 1.
- 1. smakelijke toebereiding; het inmaken (v. vruchten);
- 2. (Petr.) het temperen.
conditura , ae. f. (condio.) et, v. conditus
See an image
See an image
Conditura vitrorum, idem est ac structura.