conditrix
condī̆trix, īcis, f. [1. conditor].
- She who lays to rest (late Lat.): luna mortalium corporum et auctor et conditrix, Macr. Somn. Scip. 1, 11.—
- II A female builder, founder, etc. (post-class.): Romae, Poët. ap. Philarg. Verg. E. 1, 20; Tert. Spect. 7: Karthaginis, id. Apol. 50: Athenarum, Eum. Pan. pro Instaur. Schol. 9, 4.—
- III Trop., of things: paupertas omnium civitatum, Ap. Apol. 18, p. 285: praestantissima potentia caeli ac terrae conditrix, Lact. 1, 5, 6.
conditrīx, trīcis, f. (Femin, zu 2. conditor), I) die Gründerin, Stifterin, c. dea, Chalcid. Tim. 24 C.: c. Romae, Marian. poët. bei Philarg. Verg. ecl. 1, 20: Carthaginis, Tert. apol. 50: Minerva Athenarum c., Eumen. pan. pro inst. schol. 9. § 4: urbium, Corp. inscr. Lat. 7, 759, 3. Serv. Verg. Aen. 2, 319: c. rerum. Augustin. ep. 118, 18: v. Abstr., praestantissima potentia caeli ac terrae c., Lact. 1, 5, 6: paupertas omnium civitatum c., Apul. apol. 18: c. ac moderatrix temporum divina providentia, Augustin. de ver. rel. 22. § 43. – II) die Beilegerin, Zuruheführerin, Macr. somn. Scip. 1, 11, 7.
[nomina ] quae ex natura condita ad naturam ~icem ‥ transferuntur
condĭtrīx, īcis, f. (conditor), fondatrice : paupertas, conditrix civitatum Apul. Apol. 18, 6, la pauvreté, fondatrice des États || organisatrice : Macr. Scip. 1, 11, 7.