conditorium
condĭtōrĭum, ii, n. [condo], a place where any thing is laid up, a repository (post-Aug.).
- I In gen.: tormentorum muralium, Amm.18, 9, 1.—
- II Specif.
- A A place for preserving a dead body or the ashes of the dead, a coffin, Suet. Aug. 18; id. Calig. 52; Plin. 37, 2, 7, § 19.—
- B A tomb, sepulchre, in gen., Plin. Ep. 6, 10, 5; Petr. 111, 2; 112, 3; Inscr. Orell. 2473.
conditōrium, ī, n. (condo), I) der Aufbewahrungsort, Tert. de resurr. carn. 44. Amm. 18, 9, 1. – II) insbes.: a) das Begräbnis einer Leiche od. der Totenasche, der Sarg, Plin. 37, 19. Suet. Aug. 18, 1 u. Cal. 52. Iul. Val. 3, 57 (3, 32). – b) das Grabmal übh., Petr. 110, 2 u. 112, 3. Plin. ep. 6, 10, 5: Sallustianorum hortorum, Plin. 7, 75.
condĭtōrĭum, (13) ĭī, n. (condo), magasin, dépôt : Amm. 18, 9, 1 || cercueil, bière : Suet. Aug. 18, 1 || sépulcre, tombeau : Plin. Min. Ep. 6, 10, 5.
Sub hoc Conditorio situm est corpus Caroli magni atque orthodoxi Imperatoris.Utuntur hac notione Suetonius in Augusto cap. 18. in Caligula cap. 52. Petronius in Satyr. Plinius lib. 7. cap. 10. Quintilian. Decl. 8. Sidonius lib. 5. Epist. 17. etc. Sed et
Condidicuntur, qui humantur.
Quolibet in loco Sanctorum est aliquis Conditus, in leg. ult. Cod. Theod. de Sepulcr. violat. (9, 17.) Generatim
Conditoriasunt
Conditivaappellat.
CONDITORIUM
CONDITO´RIUM[FUNUS]
Conditorium
See funus; sepulcrum.