conditivus
condĭtīvus, a, um, adj. [condo],
- suitable for laying up or preserving, laid up, preserved (rare; not in Cic.): olea, Cato R. R. 6, 1; Macr. S. 2, 16: mala, Cato R. R. 7, 3; Varr. R. R. 1, 59, 1: cibi, Col. 7, 9, 9; cf. also conditicius.—Subst.: condĭtīvum, i, n., a tomb, Sen. Ep. 60, 4; 82, 2; Inscr. Orell. 4511.
conditīvus, a, um (condo), zum Einlegen (Einmachen) geeignet, -bestimmt, Einlege-, Einmach-, eingelegt, olea, Cato: mala, Varr.: cibaria, Col. – subst., conditīvum, ī, n., das Grab, Sen. ep. 60, 4 u. 82, 2: archaist. conditivom, Corp. inscr. Lat. 2, 3444.
etas ultima est ~a legum propter perfectionem sapientie que in illa viget, saltem in prima parte ejus
condĭtīvus, (14) a, um (condo), que lʼon garde, que lʼon met de côté : conditiva mala Cato Agr. 7, 3 ; Varro R. 1, 59, 1, fruits de resserre.