confervesco
confervesco, to begin to boil, grow hot
confervesco, ferbui (cf. ferveo, and Prisc. p. 866 P.), 3, v. inch. n. [conferveo], to begin to boil, to become heated, grow hot (perh. not ante-Aug.).
- I In gen.
- A Prop.: aër conclusus versando confervescit, Vitr. 5, 3; 2, 6, 4: granum, si tegulis subjaceat, confervescere, Plin. 18, 30, 73, § 302 al.—
- B Trop.: mea cum conferbuit ira, * Hor. S. 1, 2, 71.—
- II In medic. lang., of broken limbs, to heal, grow together: si quando ossa non conferbuerunt, Cels. 8, 10, 7; cf. id. 8, 10, 1; 8, 8, 7.
cōnfervēsco, buī, ere (Inch. v. conferveo), I) in Glut geraten, zu sieden anfangen, sich erhitzen, Vitr. u.a.: übtr., mea cum conferbuit ira, wenn einst mein Zorn sich entzündet, Hor. sat. 1, 2, 71. – II) zusammenheilen, v. gebrochenen Knochen, Cels. 8, 10. no. 7.
cōnfervēscō, (16) ferbŭī, cĕre, intr., ¶ 1 sʼéchauffer en totalité : Vitr. Arch. 5, 3 ; [fig.] sʼenflammer : mea cum conferbuit ira Hor. S. 1, 2, 71, quand la colère sʼest allumée en moi ¶ 2 commencer à fermenter, entrer en fermentation : Col. Rust. 12, 23 ¶ 3 commencer à germer : Plin. 18, 302.
cōnfervēscō ferbuī, —, ere, inch.
- com- + ferveo, to begin to boil, grow hot.—Fig.: mea cum conferbuit ira, H.