confessor
confessor, ōris, m. [confiteor] (only in eccl. Lat.;
- opp. negator), a confessor of Christianity, a martyr, Lact. Mort. Pers. 35; Sid. Ep. 7, 17 al.
cōnfessor, ōris, m. (confiteor), der Bekenner des Christentums (Ggstz. negator), absol. od. m. Genet. dei od. fidei Christianae, Eccl.
dum ‥ tu devotus eorum [peccatorum ] accedis ~or, ‥ ipse ‥ plenus tibi adest eorum remissor
ortamur ut ‥ diligentissime emendet secundum ~oris sui consilium [(AS: ] quisquis ‥ in peccatum corruitbe his scriftes geþeahte
si fuerit talis tantusque repertus in orbe / confessor, fateor, cuncta fatebor ei
~or cui episcopus vices suas in spiritualibus, in audiendis sc. confessionibus et curandis animabus, committit
precipuus erat Londonie frater Salomon, qui tam civium quam curialium gencralis ~or extitit
purgat pena levis culpas, confessio si sit / previa, confessor si modo doctus erit. / doctus terrebit caute blandeque monebit / presbyter, ad fletum temperat ipse metum
accersito ~ore cum magna contricione absolucionem meruit obtinere
per solucionem factam ~ori domine regine
indulta de absolvendo eos, seu eligendo ~ore in casibus reservatis qui eos absolvat, per nos ‥ concessa(
[Albanus ] ~orem persecutoribus insectatum ‥ occuluit
vita perennis / ‥ / qua confessorum gaudebunt agmina sacra
~ores nominis Christi
multitudinem ‥ quae ‥ ad obsequium beatissimi ~oris ac martyris [Albani ] vocabatur
sancti patres quos ~ores nuncupamus, qui in castitate servierunt Deo
adjuro te ‥ per omnia milia sanctorum martyrum, virginum et ~orum(
explicit vita S. Dunstani Cantuariensis archiepiscopi et ~oris
omnes juste viventes angeli sunt Dei, unde ipsi ‘~ores’ aut ‘martyres’ dicuntur. qui enim confitetur et testatur veritatem Dei, nuntius, id est angelus, ejus est
de S. Edwardo tertio, rege et ~ore
cum sanctorum martyrum purpurato et candidato ~orum exercitu
omnes sancti terre istius ~ores sunt et nullus martyr
mox confessores, qui sponte subire parati / martirii penam si forte tirannidis ira / exigeret, quamquam non sint in corpore cesi, / non minus idcirco palme meruere coronam
clarissimum meritis ~orem Cuthbertum
beatissimus Christi ~or, rex quondam Anglie Edwardus
cōnfessŏr, ōris, m. , confesseur de la foi chrétienne : Hier. Ep. 82, 7 ; Prud. Perist. 9, 55.
Quis autem deceptorum hominum de istis occasionem assumens, non Confessorem vocaverit, veluti propter illum passum, qui passus est ea, quæ etiam illi, qui in Ecclesia fulserunt, passi sunt.S. Ambrosius lib. 2. ad Imp. Gratianum :
Jam satis, omnipotens Deus nostro exitio, nostroque sanguine Confessorum neces, exilia Sacerdotum, et nefas tantæ impietatis eluimus.Paulinus Epist. 28. sub finem :
Niveas sacratorum Antistitum vittas et floridas Confessorum purpuras occurrentium manus afferent Angelorum.
Confessio exordium gloriæ est, non meritum coronæ : non perficit laudem, sed initiat dignitatem.Mox :
Post Confessionem majus periculum est, quia plus adversarius provocatus est.Item Serm. de Lapsis 5 :
Religiosa vox Christum locuta est, in quem se semel credidisse Confessa est, etc.Adde eumdem Epist. 7. 9. 10. 15. 30. 37. 52. 81. Pontius Diacon. in Vita ejusdem S. Cypriani :
Quis tot Confessores frontium notatarum secunda inscriptione signatos, et ad exemplum martyrii superstites reservatos, incentivo tubæ cælestis animaret ?Lactantius de Mortibus persecut. num. 15 :
Comprehensi Presbyteri, ac Ministri ; et sine ulla probatione ad Confessionem damnati cum omnibus suis deducebantur.Idem n. 16 :
Novies enim tormento cruciatibusque variis subjectus, novies adversarium gloriosa Confessione vicisti.Acta S. Saturnini et Socior. n. 1 :
Confessionis etiam ipsorum pugnas atque victorias cum in litteris digerimus, etc.Infra :
Aggrediar sanctissimorum Martyrum felicissimam Confessionem.Adde num. 13. Victor Tunnensis in Chron. :
Hunericus Vandalorum Rex persecutioni per totam Africam insistens... Monachos atque Laicos circiter millia exiliis durioribus relegat, et Confessores et Martyres facit, Confessoribusque linguas abscidit.Alibi, de quodam Archimimo Christiano :
Qui cum fortis atque invictus maneret, jubet eum subire sententiam capitalem :.... sed ille ut columna immobilis, Christo solidante, fortis effectus, Confessor revertitur gloriosus, et si Martyrem invidus hostis noluit facere, Confessorem tamen noluit violare.Acta Passionis S. Maximini :
Bis Confessores, tertio Martyr eris per gladium.Alexander Monachus de Inventione S. Crucis, ubi de Episcopis qui Synodo Nicænæ interfuere :
Ὧν οἱ πλεῖστοι εἶσαν ὁμολογηταὶ, καὶ στίγματα τοῦ Ιησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέροντες.Vide Anastas. Bibl. in S. Fabiano, et S. Cornelio PP. pag. 7. et Sidonium lib. 7. Epist. 17. etc. Obtinuit postmodum usus, ut omnes qui sancta et laudabili vita vixissent, sanctoque demum ac probato fine in Domino quievissent, Confessores appellarentur, inquit Baronius. Egbertus Archiepiscop. Eborac. in Excerpt. cap. 28 :
Sancti Patres, quos Confessores nuncupavimus, id est Episcopi, Presbyteri, qui in castitate servierunt Deo.Odo Cluniac. Præfat. in Vitam S. Geraldi Auriliac. :
Cum igitur Confessor a confitendo vocetur, Geraldus tanto rectius Confessor dici potest, quanto justioribus factis Deum est confessus.Vita S. Eusebiæ Abbatissæ Hamaticensis :
Innocentius III. PP. de Mysterio MissæOmnis Martyr Confessor : non sic quoque Martyr Omnis Confessor.
Ecclesia post tempus B. Silvestri cœpit sanctorum Confessorum memoriam celebrare.Vide Filesacum ad Vincentium Lirinensem pag. 105.
Confiteripassim in sacra Scriptura, est Dei laudes decantare. Concilium Toletanum can. 9 :
Nulla professa vel vidua, absente Episcopo vel Presbytero, in domo sua Antiphonas cum Confessore vel servo suo faciat.Et can. 6 :
Itemque puella Dei nec familiaritatem habeat cum Confessore.Sacramentar. S. Gregorii :
Oremus et pro omnibus Episcopis, Presbyteris, Diaconibus, Acolythis, Exorcistis, Lectoribus, Ostiariis, Confessoribus, Virginibus, Viduis, et pro omni populo sancto Dei.S. Hieronym. in Quæstion. in Genesim. :
A Confessione itaque nomen Confessoris est dictum : verumtamen hic Confessio pro gratiarum actione, aut pro laude, accipitur, ut frequenter in psalmis et in Evangelio, etc.Idem in cap. 5. Isaiæ :
Omnis lingua cunctarum gentium barbararum non in Synagogis, sed in Christi Ecclesiis Confitetur Deum.Vide Clement. lib. 8. Constit. Apost. can. 23.
Confessarius. Walafridus Strabo de Visione Vettini Monachi :
Occurrit apud Ditmarum lib. 8. Aigradum Monach. in Vita S. Ansberti Archiepisc. Rotomag. num. 22. In Vita Aldrici Episcopi Cenoman. n. 1. pag. 5. et apud recentiores non semel.Confessor Fratrum, gnarus conferre medelam.
Pater Confessionis, in Regula Ordinis
de Sempringhamcap. 3.
Sacerdos Confessionis, cap. 5. Vita S. Bertini cap. 7 :
Huic vero Wauberto et conjugi pater Confessionum fuit B. Bertinus. Cui Abbas officium Confessionum injunxerit,in libro Ordinis S. Victoris Parisiensis MS. cap. 31. Vide eruditum Mabillonium in Præfat. ad tom. 3. Vitarum SS. Ordinis S. Benedicti num. 86. 87.
Aliquando postquam jam sederatsubdit : Sic et hodieque in Asia et in tota Græcia Græci confitentur peccata Presbyteris, sedent utrique Confessor scilicet seu Presbyter, et pœnitens confitensve : ita ut colloqui inter se familiariter et sermones de rebus suis habere videantur : ut accepi a Monacho Jacobita seu Dominicano reformato, qui Græciæ et Asiæ insulas viderat, ibique erat commoratus, nimirum a Jacobo(S. Ludovicus) coram Confessore ad confitendum,
Goar.
Yepezin Chronico Ord. S. Bened. tom. 4. pag. 450.
Confessor regisinscribitur Joannes episcopus Abrincensis, in Charta ann. 1475. tom. 5. novi Tract. de Re diplomat. pag. 604.
Quidam famulus cellerarii infirmatus est usque ad mortem, et confessus est peccata sua Monacho pauperum Confessori,... et injunxit illi infirmo, ut hoc confitereturOccurrit rursum infra.(peccatum) Abbati, etc.
Confessarius autem nude, pure, humiliter ac breviter confiteatur culpas suas : et Confessor habens intentionem latissimam absolvendi...... subjungat : Dominus noster Jesus Christus, etc.
Confessionem, seu pœnitentiam, abdicata vita sæculari, Monasticam init. Vetustissimum Epitaphium Amansvindi Monachi, qui obiit æra 1020. apud Bernardum Aldretum lib. 3. de Orig. linguæ Castellanæ cap. 18 :
ChartamRequiet in hunc tumulo, migravitque a sæculo, Conlocatus in gremio nunc Confessorum cætuo.
Froylæ, fratris S. Rudesindi Episcopi Dumiensis, æræ 974. apud Anton.
de Yepezin Chronico Ord. S. Benedicti tom. 5. pag. 427. subscribunt
Ovato, Hermenegildus, et Salomon Episcopi; deinde subjicitur,
Confessores : Franquila Abbas testis, Ranecaldus Abbas testis, Busianus Abbas, Islarius Confessor, Lupus Confessor,et plures alii hoc titulo. Aliam ejusdem Rudesindi æræ 930.
Ermoigius Episcopus Confessor. Aliam ejusdem Rudesindi æræ 1016 :
Vitisanus Præpositus et Confessor.Aliam Sanctii Regis æræ 965 :
Trasonius Confessor.Charta alia apud eumdem
Yepezeod. tom. pag. 28 :
Sic eamAlia Beremundi Regis æræ 1007. eodem tom. :(Ecclesiam) concedimus sub manibus Pontificis Domini Rudesindi Episcopi, ita ut qui in prædicto loco in vita sancta perseveravit, tam Presbyter, Confessor, vel quem Dominus ibi duxerit, sub religione ipsius Pontificis sit in præfato loco.
Et ab eis constitutum est in hæreditate propria Monasterium construere, vocabulo S. Laurentii territorio Deza ; prope flubio Ulia, loco prædicto Algali, vocabulo Carbonario, ut esset illic habitatio Confessorum, advenientium hospitum atque pauperum refrigerium, et in illorum memoria in vita sancta ibi habitantium, sicut in eorum vita actum, et Deo annuente completum est. Post excessum vitæ vero illorum, ut fieri adsolet, de ipsorum genere nati et geniti sunt, qui literis eruditi, et in Confessione nutriti, Confessionis gradum adepti sunt, quorum unus, Arias Pelagii gradum Episcopatus percipiens et tenens, etc.Infra :
Et faciatis ibidem Confessionem, in vita sancta perseverantes, etc.Ibid. :
Abinde vobis jam dictis Anscario Presbytero et Transvario Confessori in nomine Domini do et concedo, etc.Rursum :
Teneatis ipsum Monasterium de nostro dato,.... et post vos obtineant eum sancti homines et eximii Confessores, etc.Apud Græcos recentiores
Confessionemseu
pœnitentiamexigit in Monasterio. Charta Muniæ Abbatissæ
de Sobradoin Hispania ann. 922. apud Anton.
de Yepezin Chron. Ord. S. Benedict. tom. 4. pag. ult. :
Ego Munia, quamvis indigna Confessa, una cumIta mox subscribit.consensu fratrum vel sororum permanentium in Cimiterio Superadi, sive et ego Gutier Abbas cum omne collegium Clericorum vel Monachorum normam sanctitatis obtinentium in ipso præfato Monasterio, etc.
Confessæseu Abbatissæ,
vel eorum Congregationi fratrum, vel Deo devotarum utriusque sexusinscriptum legitur æra 1006. teste eod. Mabillonio tom. 3. Annal. pag. 373.
de Yepeztom. 6. pag. 17 :
In hoc recluso lapide requiescit famula Dei Ildontia defuncta Confessa septimo Kalendas Septembris æra centesima prima post millesimam.
Degit hic humatum Ilduaræ Confessæ sanctum corpus, conditum a Rudesindo Episcopo prole sua, tertio decimo Kalendas Januarii CMLXXX.scilicet æra, quæ incidit in annum Christi 962.
Confessoraapud Lusitanos. Vide S. Rosa de Viterbo in Append. pag. 26.
senioret
sempecta, monachus ætate, scientia et vitæ probitate insignis. Charta Ludov. episc. Paris. ann. 1481. inter Instr. tom. 7. Gall. Christ. col. 137 :
Item recipietSed forte legendum est(abbas) aut induet aliquem novitium, nisi introductum per aliquem quatuor Confessorum, et de consensu cameræ.
Consessorum, hoc est, eorum, qui una cum abbate in consilio sedent.