confessorius
confessōrĭus, a, um, adj. [confessor]; in the jurists,
- of or pertaining to confession or acknowledgment: actio, Dig. 8, 5, 2; 8, 5, 4; 9, 2, 23; 9, 2, 25 al.
cōnfessōrius, a, um (confiteor), zum Geständnis gehörig, ICt.
actionum civilium et in rem, sicut rei vindicatio, alia ~ia alia negatoria. [~ia ] cum dicat quis aliquam rem corporalem esse suam ‥; item ~ia est qua dicis tibi jus esse eundi per fundum vicini tui ‥ et hujusmodi. et hec actio ‥ ideo ~ia dicitur quia constituta verbis affirmativis
cōnfessōrĭus, a, um (confessor), relatif à lʼaveu judiciaire ; actio confessoria Dig. 8, 5, 2, action pour obtenir la reconnaissance dʼun droit contesté.